Columns uit Thailand 2019

Voorgaande columns
25 november 2012-3 januari 2014
4 januari 2014-30 december 2014
31 december 2014-31 december 2015
1 januari 2016-31 december 2016
1 januari 2017-31 juli 2017
1 augustus-25 november 2017
26 november 2017-31 december 2017
1 januari 2018-29 maart 2019

Thailand, 22 juli – Als ik boodschappen doe bij 7-Eleven neem ik een tas mee – zo lever ik mijn eigen kleine bijdrage aan de strijd tegen single use plastic. Het is een stevige tas van bruin pakpapier met als opschrift Bangkok Hospital, Medical Center. De hittepetitjes achter de kassa moet ik er altijd op wijzen dat ze daarin mijn boodschappen moeten doen. Als ik dat niet doe, pakken ze een plastic tas. Tja, het buskruit hebben ze niet uitgevonden en dat zullen ze ook nooit uitvinden. Wisselgeld tel ik altijd na. De kassa geeft het bedrag aan, maar soms gaat het fout en niet altijd in mijn nadeel. Daar wijs ik ze dan op.

Op 21 juli geen column, maar aflevering 41 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 20 juli – Ben naar de kapper geweest en heb mijn baard van weken eraf laten halen. Maar wie interesseert dat? Heb een ijsje gegeten en een sigaretje gerookt in de hal van het hotel, waar ik verblijf. Interessant? Nou neu. Tv-kanaal MONO 29 toont de film The revenant. Da’s een dood gewaand persoon, die weer opduikt. Zinloze kennis. Ik heb gebakken rijst met ananas gegeten bij Bongo Congo. Wilt u ’t weten? Tuurlijk niet; niemand die het wil weten. Maar ja, dit is Facebook en berichten op Facebook munten uit in onbenulligheid, dus doe ik deze keer maar eens mee.

Op 19 juli geen column, maar aflevering 40 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 18 juli – Ik had het nooit eerder gezien. Op 18 uur stonden in de hal van mijn hotel drie personeelsleden in de houding terwijl op de tv het volkslied klonk. Misschien passeerde ik nooit op dit tijdstip of ze doen het sinds de nieuwe koning is gekroond, want met hem valt niet te spotten [als u begrijpt wat ik bedoel]. Aan de verering voor de monarch en alle leden van de koninklijke familie zal ik nooit kunnen wennen. Gelukkig zal ik nimmer het genoegen smaken ZM of de anderen tegen te komen. De enige voor wie ik wel (licht) wil buigen, is prinses Sirindhorn. Ze lijkt me een tof mens.

Op 17 juli geen column, maar aflevering 39 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 16 juli – De jongeman die in de Chicken bar werkt (mijn vondst, want er zit nooit een kip, hij heet Red Dragon) begrijpt weinig van service en dat geldt voor meer personeel in de Thaise horeca. De muziek staat altijd keihard als ik er na de maaltijd arriveer. Oké, hij zet een glas met water en ijs voor me neer en vult het soms bij, dus zoveel begrijpt hij van zijn taak. Desgevraagd zet hij de muziek ‘iets’ zachter, maar laatst draaide hij de volumeknop na een tijdje toch weer open. Ben vertrokken, heb niet betaald. Doe ik over een paar dagen wel als ik er weer kom. Hij moet maar ’s een tijdje zweten.

Op 15 juli geen column, maar aflevering 38 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 14 juli – Hoe blijf je droog als het regent op moment dat je terug naar huis wilt en je geen paraplu bij je hebt? De opties in Thailand zijn beperkt: een taxi nemen (die vaak doorrijdt of vast zit in het verkeer), wachten tot het droog wordt of een paraplu kopen, maar ik heb er al twee. Ik stond laatst voor de keuze: wat doe ik? De lucht betrok, dus dacht: snel naar huis, maar halverwege begon het te druppelen en daarna te stortregenen. Kon gelukkig tijdig schuilen. Toen de regen alleen nog maar druppelde als een plassende oude man, snel de metro ingedoken. De laatste etappe in een tuk-tuk afgelegd.

Op 13 juli geen column, maar aflevering 37 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 12 juli – De twee ATM’s (betaalautomaten) net om de hoek aan Ratchadaphisek soi 7 zijn opgeheven. Een rolluik onttrekt ze aan het zicht. Ik had daar de keuze uit twee automaten: van de Bangkok Bank en de Kasikorn Bank. De Bangkok Bank gaf vaak de melding ‘communication error’, de andere bank nooit. Dus moet ik nu doorlopen naar de 7-Eleven waar automaten van de Siam Commercial Bank en Kasikorn Bank staan. De laatste was gisteren buiten bedrijf, waarvoor natuurlijk excuses werden gemaakt. De andere werkte perfect, alhoewel ik altijd heb gedacht dat die bank mijn pasje niet accepteerde. De baht is momenteel extreem duur. Ooit kreeg ik 50 baht voor een euro, nu 32.

Op 11 juli geen column, maar aflevering 36 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 10 juli – Het aantal kanalen is uitgebreid, het beeld is haarscherp, maar CNN en BBC World ontbreken helaas. Sneeuw was het enige wat de tv op mijn kamer de afgelopen dagen liet zien, maar daaraan is nu een einde gemaakt dankzij een apparaatje, gekoppeld aan de tv. Dus kan ik weer kijken naar die vreselijke geweldsfilms op Mono29 en de Thaise journaals met beelden van gebeurtenissen die ik vaak al uit de krant ken. Toen ik nog in Nakhon Nayok woonde in het ouderlijk huis van mijn vriendin, keek ik wel eens naar BVN, maar boeien kon de zender mij amper. Nederland is een ver-van-mijn-bed-show geworden.

Op 9 juli geen column, maar aflevering 35 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 8 juli – Niets gênanter dan getuige te moeten zijn van – hoe zal ik dat eens beschaafd zeggen? – van dattum. Toen ik in Schiedam woonde, waar ik onder de slaapkamer van de bovenburen sliep, kon ik aan het gebonk horen of ze weer bezig waren. Erg lang duurde het nooit. Misschien was het voor hen meer corvee dan een uiting van liefde. Hier in Thailand hoor ik zo nu en dan een vrouw gillen, op de meest onverwachte momenten,  vrij frequent en het duurt lang. Het liefst zou ik op de deur van hun slaapkamer bonken en roepen: Kan het niet wat stiller? Maar ik weet niet eens waar de tortelduifjes wonen.

Op 7 juli geen column, maar aflevering 34 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 6 juli – Zat laatst in een tuk-tuk waarvan de bestuurder in training leek voor de Formule-1 races. Het was niet eens onaangenaam want hij genereerde een verkoelende windstroom. Maar wat deze man en alle collega’s met dezelfde rijstijl niet begrijpen is dat ze een dief van hun eigen portemonnee zijn. Want al dat gejakker met plank gas/plank rem vreet brandstof. Weliswaar is die goedkoop, maar de verdiensten zijn ook laag, dus elke besparing lijkt me meegenomen. De verklaring dat ze door snel te rijden, meer ritjes kunnen maken, mag theoretisch waar zijn, maar gaat in de praktijk niet op: ik zie te veel wachtende tuk-tuks. Zou het Thais een woord voor kruissnelheid hebben?

Op 5 juli geen column, maar aflevering 33 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 4 juli (Vervolg van 2 juli) – Kamerverhuur gebeurde soms alleen in de vakantiemaanden. Ik herinner me dat ons gezin een keer een kamer huurde in Scheveningen. Mijn vader kwam alleen in het weekend. Bij mensen die een wat groter huis hadden, heette dat een pension. Ze verhuurden ook buiten de vakantiemaanden kamers, soms inclusief maaltijden. Ik moet er vaak aan denken wanneer ik lees over de home-stay in Thailand. Maar die heeft een tweeledig doel: niet alleen om extra inkomsten te genereren, maar ook om het eigen dorp te promoten: ze laten zien hoe de dorpsbewoners hun brood verdienen of tonen de fraaie omgeving.

Op 3 juli geen column, maar aflevering 32 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 2 juli – Een tante van mij, weduwe, verhuurde kamers in haar woning. Dat deden meer mensen toentertijd. Ik heb het over de jaren vijftig; de meeste mensen hadden het niet breed. Het kon ook gemakkelijk, ze had een groot huis van twee verdiepingen met de huurkamers op de bovenste verdieping. Of ze ook voor de kostgangers kookte en andere diensten verleende (beddengoed verschonen, schoonmaken), weet ik niet. Ik heb als student korte tijd in Amsterdam op kamers gewoond. Ik ben er niet lang gebleven, de gekozen studierichting wis- en natuurkunde op aandringen van leraren van de middelbare school beviel niet. De kweekschool wel. Keerde terug in het ouderlijk huis. Voor mij geen hospita meer. (Wordt vervolgd op 4 juli)

Op 1 juli geen column, maar aflevering 31 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 30 juni – Voor het eerst in mijn zelfgekozen bestaan als (enige) redacteur van Nieuws uit Thailand gisteren mijn ‘taak’ verzaakt. Een verklaring daarvoor heb ik niet gegeven, ik heb alleen twee goede kennissen per e-mail geïnformeerd over de reden. Toch hoefde ik mijn lezers niet helemaal verstoken te laten van het nieuws van de dag, want de rubriek Nieuws van de website maak ik altijd in voorproductie. Maar vandaag heb ik het goed gemaakt met het bericht “Wat u gisteren ‘gemist’ heeft”. Veel was het niet eens en erg belangrijk nieuws was het ook niet. Vanaf vandaag ben ik weer volledig operationeel.

Op 29 juni geen column, maar aflevering 30 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 28 juni – The system is under testing, meldt de exploitant van de metro al wekenlang op de beeldschermen die op de stations hangen en aangeven hoe lang de wachttijd is. Dat schijnt een moeilijk klus te zijn want de aangegeven wachttijden kloppen nooit – in ieder geval niet op de stations die ik frequenteer, Huai Khwang en Sam Yan. Meestal arriveert het metrovoertuig als het scherm 3 minuten aangeeft. Waarom het niet lukt de correcte wachttijd te vermelden, weet ik niet. En eerlijk gezegd, interesseert het me ook niet, want ik hoef nooit lang te wachten. De langste wachttijd zal iets van 6 minuten zijn; nou, daar valt mee te leven.

Op 27 juni geen column, maar aflevering 29 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: https://bit.ly/2YaeGzv. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 26 juni – Was getuige van een botsing tussen twee motorfietsers wat een luide klap gaf. Dat op die plaats, een T-kruising van mijn straatje met soi 7 van de Ratchadaphisek Rd, niet vaker botsingen plaatsvinden, mag een godswonder heten. Een man reed de kruising op om rechtsaf te slaan, maar stopte niet eerst om te zien of er van rechts verkeer aankwam. Een brutaal heerschap, want in plaats van schuld te bekennen, maakte hij stennis. Gelukkig was geen van beiden gewond en de schade viel mee. Ik heb tijdens mijn autorijles in Engeland geleerd altijd te stoppen, alvorens een kruising op te rijden. Dat is de veilige manier. Maar hier in Thailand…..

Op 25 juni geen column, maar aflevering 28 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 24 juni – Het was een vervreemdend gezicht: een autoloze Rama IV Road. Normaal staan en rijden de auto’s er bumper aan bumper, wanneer ik omstreeks 20 uur naar metrostation Sam Yan loop, op weg naar huis. Ik wist al wat er stond te gebeuren, want had het eerder meegemaakt. Een koninklijke hoogheid was in aantocht en daarvoor wordt het verkeer stilgelegd en de weg vrij gemaakt. Bij de bushalte waren de wachtenden opgestaan, bij elke zijstraat stond een agent met een rood lichtbaken. En weer passeerde prinses Sirindhorn, mijn favoriete koninklijke hoogheid, in een colonne van politiewagens en motorfietsen. Maar ze zwaaide niet naar me, ik ook niet naar haar trouwens.

Op 23 juni geen column, maar aflevering 27 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 22 juni – Toen ik voor het eerst neerstreek op mijn huidige pied à terre, stonden op de standplaats van motortaxi’s in mijn straatje vaak meer dan vijf bestuurders. De laatste tijd mag ik al blij zijn als er één staat, en dat moet dan nog een van mijn twee vaste bestuurders zijn die beschaafd rijden. Van de anderen, die er staan, weet ik dat niet en ik neem ook niet de gok. Echt comfortabel is zo’n rit niet. Ik zit met opgetrokken benen achterop en als dat te lang duurt, krijg ik kramp. Als er niemand staat, loop ik door naar de T-kruising en wacht daar op een tuk-tuk of taxi. Dat duurt nooit erg lang.

Op 21 juni geen column, maar aflevering 26 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 20 juni – Alsof de duivel ermee speelde, maakte binnen twee dagen personeel van 7-Eleven tweemaal en de kassier van restaurant Sarica ook een fout – in mijn voordeel. In Sarica kreeg ik 100 baht te veel terug, ik maakte de man erop attent, want hij had het verschil bij het opmaken van de kassa moeten bijpassen. In één 7-Eleven rekende een kassamedewerker 14 baht voor mijn koffie in plaats van 22. Ook iets van gezegd, een collega corrigeerde het bedrag. In een andere 7-Eleven had de medewerkster 1 pakje sigaretten aangeslagen in plaats van twee. Ik merkte het pas op toen ik de kassabon in mijn kamer controleerde. Winst 145 baht. Heb het zo gelaten.

Op 19 juni geen column, maar aflevering 25 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 18 juni – Natuurlijk had ik net als veel andere metropassagiers kunnen wachten bij de uitgang van station Huai Khwang tot het zou stoppen, maar ik besloot de gok te wagen toen het wat minder hard leek te regenen. Had het geluk dat een tuk-tuk langskwam die mij wel wilde vervoeren. Grote Pech: onderweg ging het weer stortregenen, de tuk-tuk had geen schermen aan de zijkanten, de bestuurder scheurde als een gek en ik kreeg een douche. Terug op de kamer mijn kleding en schoenen te drogen gehangen. De weergoden gingen nog een tijd flink te keer, maar dat kon me niet meer deren. De koffie (drie in één van Moccona) smaakte als vanouds.

Op 17 juni geen column, maar aflevering 24 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 16 juni – De klusjesman van het hotel is een duivelskunstenaar, want hij is van alle markten thuis. Draait zijn hand niet om voor loodgieters- en elektricienwerk. Wat heeft hij zoal in mijn kamer gedaan? De afvoer van de wastafel ontstopt, een nieuwe boiler gemonteerd, een neonlamp vervangen en als laatste kunststukje de stroomonderbreking gerepareerd. Hij moest wel even zoeken waar de storing zat, maar hij flikte het toch maar. De man heeft ook vanaf de begane grond een kabeltje naar mijn kamer op de derde verdieping aangelegd met een vaste internetverbinding. Klusjesman is eigenlijk een kleinerende term, ik noem hem voortaan hoofd technische dienst.

Op 15 juni geen column, maar aflevering 23 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 14 juni – (Vervolg van 12 juni) Omdat ik in de metro bijna altijd een zitplaats krijg aangeboden dankzij mijn wandelstok, zie ik veel billen en kruizen. Veel tenen ook. En veel (merk)tassen, origineel of nagemaakt. Die van Harrods met een afbeelding van het neo-classisistische pand in Londen zijn het mooiste. Mijn laatste observatie heeft betrekking op een man die naast me zat en iets te veel ruimte in beslag nam. Hij pakte uit zijn rugzak die op zijn schoot rustte – nee, niet een mobieltje – maar een zonnebril en zette die op zijn neus. Waar had hij last van?

Op 13 juni geen column, maar aflevering 22 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 12 juni – Is het een aangeboren afwijking of een beroepsziekte, want waar ik ook kom, heeft mijn oog geen seconde rust? Niet dat ik bewust op zoek ben naar een onderwerp voor mijn Facebook-columns: mijn onbewuste weegt mijn observaties en trekt aan de bel. Onlangs in restaurant Sarica viel mijn oog op de tekst Estd. 1933 op de jurk van een jonge vrouw, die promotie maakt voor Singha bier. Ik rekende uit: als dat haar geboortejaar is, moet ze 86 jaar zijn. Nou dan zag ze er nog opvallend jong voor haar leeftijd uit, want ik schatte haar tussen de 20 en 30 jaar. Ik heb het maar niet gevraagd. (Wordt vervolgd op 14 juni)

Op 11 juni geen column, maar aflevering 21 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 10 juni – Keek op de televisie naar de voetbalwedstrijd Frankrijk-Korea. Vrouwenvoetbal, de wedstrijd werd gewonnen door Frankrijk, het gastland van de wereldkampioenschappen. Ben ik een seksist als ik zeg dat ik voetbal geen sport voor vrouwen vind? Nou, dan moet dat maar. Positief vind ik wel dat ze de gemene gewoontes van mannen niet hebben overgenomen om te trappen, duwen, trekken en te tackelen. Na een goal omhelzen ze elkaar en bespringen niet elkaar. Zag ook de halve tennisfinales op Roland Garros Nadal-Federer en Djokovic-Thiem. De Spanjaard maakte korte metten met Federer. ’t Was bijna pijnlijk om te zien.

Op 9 juni geen column, maar aflevering 20 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 8 juni – Niet eerder vertoond: soi Nathong 1 stond gistermiddag na een stortbui onder water. Ratchaphisek soi 7, die haaks op mijn straatje staat, was daarentegen niet veranderd in een waterweg, dus moet iets hoger liggen of het riool was er niet verstopt zoals bij mij. Had mijn slippers aan en om te voorkomen dat ze hun naam eer zouden aandoen, voetje voor voetje door het water gewaad op weg naar de ATM en 7-Eleven aan soi 7, een van de drie 7-Eleven winkels die binnen loopafstand liggen. Ben niet uitgegleden en heb daarna gewacht tot het water was verdwenen, want wilde niet mijn schoenen aan het water blootstellen. Duurde een halfuurtje.

Op 7 juni geen column, maar aflevering 19 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 6 juni – Alle politici zijn leugenaars totdat het tegendeel bewezen is, luidde het adagium van I.F. Stone, een Amerikaanse onderzoeksjournalist die van 1953 tot 1971 een eigen tijdschrift, I.F. Stone’s Weekly, uitgaf. In Thailand is er nu één uitzondering op die regel: voormalig partijleider Abhisit van de Democraten. Hij had voor de verkiezingen van 24 maart gezegd de huidige premier Prayut niet te zullen steunen als hij zijn rentree maakt. Abhisit hield zijn woord, gisteren trad hij af als parlementslid omdat zijn partij besloten had dat wel te doen. Het was hem niet gelukt zijn partijgenoten op andere gedachten te brengen. Meer weten? Lees mijn Nieuws uit Thailand van vandaag.

Op 5 juni geen column, maar aflevering 18 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 4 juni – Heb een nieuw en uiterst effectief wapen gevonden in de strijd tegen kakkerlakken: de ontstopper. Ik kwam er één laatst tegen in de badkamer. Ving het zwarte monster door de zuignap over hem heen te plaatsen en toen ik die optilde, leek het enigszins versuft. Het bewoog nog wel, maar sprinten zat er niet meer in. Daarna plette ik het met een ander instrument, veegde het lijkje op en spoelde het door de wc. Het was mijn derde confrontatie met een kakkerlak. De vorige liet ik ongemoeid; hij was na een tijd verdwenen en langs dezelfde route vertrokken als op de heenweg, via de openstaande balkondeur.

Op 3 juni geen column, maar aflevering 17 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 2 juni – Toen ik op de kweekschool zat, kreeg ik rekenles, inclusief hoofdrekenen, en maakte ik dictees. Als gevolg zult u mij zelden tot nooit kunnen betrappen op spel- en taalfouten, hooguit op tikfouten. Maar hoe is dat tegenwoordig op de pedagogische academies? Van de berichten in de krant over de beheersing van reken- en taalvaardigheden van het onderwijzend personeel word ik niet vrolijk. Ze mogen dan deftig leraren en leraressen heten, maar het zijn nog steeds schoolmeesters en juffen. Leren ze dat je ‘word jij’ schrijft in plaats van ‘wordt jij’? Kennen ze de regel stam plus t? Weten ze of een voltooid deelwoord op een d of t eindigt? Ik vrees met grote vreze.

Op 1 juni geen column, maar aflevering 16 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 31 mei – Een voormalige collega van me op de krant, oud-sportverslaggever, heeft me eens verteld dat voetbal geen sport is, maar entertainment. Nu ik meer wedstrijden op de tv bekijk dan goed voor me is, kan ik hem geen geen ongelijk geven. Geen leuker gezicht dan voetbalbobo’s die zich aan de rand van het veld staan te verbijten, omdat hun team het maar niet lukt te scoren. Geen leuker gezicht dan supporters op de tribune die als één man bewegen; alsof ze worden bestuurd door een marionettenspeler. Geen leuker gezicht dan spelers die verongelijkt kijken als ze een gele kaart krijgen nadat ze een tegenstander hebben gevloerd. Ja, voetbal is emotie.

Op 30 mei geen column, maar aflevering 15 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 29 mei – Op de openingsdagen van het eethuisje bij mij om de hoek valt geen peil te trekken. Op sommige dagen is het ineens gesloten. Nu is eethuisje een groot woord voor een kale betonnen ruimte met zes tafeltjes en harde houten krukken. Maar het eten is er goedkoop; hetzelfde gerecht waarvoor ik in Sarica 190 baht betaal, kost daar 40 baht. Ik eet er wel eens, maar alleen als honger rauwe bonen zoet maakt. Heb in Sarica trouwens meer keus, de stoelen zijn comfortabel en ik zit er in een koele ruimte. Een andere optie is Took Lae Dee, het restaurant van Foodland dat nooit sluit. Ik eet er graag de gegrilde zalm (215 baht).

Op 28 mei geen column, maar aflevering 14 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 27 mei – Ik ben geen expert in brandpreventie, maar het ontbreken van brandblusapparaten in mijn hotel is een veeg teken. In het trappenhuis bevindt zich één kast met een haspel; de slang is beschimmeld. Elke verdieping heeft een nooduitgang, bestaande uit een metalen ladder (model touwladder). Die moet gloeiend heet zijn als er brand uitbreekt. De ladder eindigt enkel meters boven de begane grond. En nog zoiets: De deuren van de kamers kunnen aan de binnenkant worden afgesloten met een schuif en beugel. Stel: de brandweer wil naar binnen. Dan zal de bijl eraan te pas moeten komen. Ik ben ook wel in hotels geweest, waar de nooduitgang was afgesloten om te voorkomen dat gasten stiekem zouden vertrekken zonder te betalen.

Op 26 mei geen column, maar aflevering 13 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 25 mei – (Vervolg van 23 mei) Mijn kamer meet circa 7×4 meter plus een badkamer met ligbad, douche en toilet. Er staan twee nachtkastjes, elk met twee laden, een kledingkast en een lange, lage kast die fungeert als bureau. Daarboven hangt een televisiescherm, waarvan de meeste kanalen sneeuw tonen. Elke ochtend rond zes uur, je kunt de klok erop gelijk zetten, worden twee kranten bezorgd. De Bangkok Post, die ik nodig heb voor het nieuwsoverzicht op mijn website en de thaistalige krant Daily News. De meeste kamers in het hotel zijn permanent bezet door Thai die in de stad werken. Ze vertrekken ’s ochtends vroeg en komen ’s avonds terug. Zo nu en dan zie ik toeristen, paartjes en werknemers van warenhuis Robinson maar die blijven nooit erg lang.

Op 24 mei geen column, maar aflevering 12 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 23 mei – Mijn pied à terre Baan Kaew Mansion bestaat uit drie panden. Ik heb een kamer op de 4th floor (derde verdieping) in het hoofdgebouw (foto). Die kost me inclusief water, elektriciteit, afvalheffing, abonnement op de krant en internet-aansluiting een kleine 9.000 baht per maand. De andere panden staan achter het hoofdgebouw en aan de andere kant van de straat. De goedkoopste kamers zijn kleiner dan de mijne en hebben geen air-conditioning en warm water. Eenmaal per week wordt mijn kamer schoongemaakt en wordt het beddengoed verschoond. De werksters hanteren het principe: wat ze niet zien en waar ze niet bij kunnen komen, is niet vuil. (Wordt vervolgd op 25 mei)

Op 22 mei geen column, maar aflevering 11 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 21 mei – Het barretje waar ik na de avondmaaltijd koffie met hazelnootsmaakje (gekocht bij 7-Eleven voor 22 baht) en water (70 baht) drink, blijkt een naam te hebben. Ik heb altijd gedacht dat het geen naam had en noemde het Chicken bar, omdat er geen kip komt. Maar het heet Red Dragon, zag ik op een bon, wat een erg pretentieuze naam is voor een ruimte van hooguit 3×5 meter en een interieur dat bestaat uit 2 tafeltjes, 3 stoelen, 4 ongemakkelijke barkrukken, een bar en een tweezits fauteuil waarvan de zitting gescheurd is. Op een groot tv-scherm kijk ik er naar badminton, voetbal (Premier League, Bundesliga) en tennis. Heerlijk, zo’n bar voor mij alleen.

Op 20 mei geen column, maar aflevering 10 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 19 mei – (Vervolg van 17 mei) De prangende vraag wat bedoeld werd met de aansporing ‘Just do it’ op het truitje van een vrouw is wat mij betreft beantwoord. Enkele dagen later zag ik een niet onaantrekkelijke jonge vrouw, voorzien van twee ondeugende staartjes à la Pippi Langkous. Ze was geheel in het zwart gekleed en tussen truitje en pantalon etaleerde ze haar buik. Op het truitje stond de tekst ‘superhot’, een zeer terechte observatie van het huidige weer in Bangkok. Maar dat zal wel niet bedoeld zijn. Wat wel, kan ik niet schrijven want de Facebook-moderator is nogal preuts. Ik geef een hint: A dirty mind is a joy forever.

Op 18 mei geen column, maar aflevering 9 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 17 mei – Just do it. Deze tekst op het truitje van een vrouw houdt me al dagen bezig. Ze passeerde toen ik bij Sarica koffie dronk. Ik had haar willen vragen: wat moet ik doen?, maar dat was me te veel moeite. Dan had ik moeten opstaan, de gekoelde ruimte verlaten en in de hitte moeten rennen om haar in te halen. Het was weliswaar geen Thaise, maar misschien sprak ze niet eens Engels. En misschien was ze niet gediend van mijn belangstelling voor de tekst die ter hoogte van haar forse boezem prijkte. Of de tekst een seksuele connotatie heeft, weet ik niet. Misschien wel voor de bedenker, maar voor de draagster? (Wordt vervolgd op 19 mei)

Op 16 mei geen column, maar aflevering 8 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 15 mei – Je hebt logica en je hebt Thaise logica. Althans volgens de hoofdredacteur van Guru, het vrijdagmagazine van Bangkok Post. Ze geeft drie voorbeelden: 1 Logisch is een ruim en goed betegeld voetpad waar niemand over klaagt, maar de inwoners van Bangkok worden blootgesteld aan het risico een enkel te verstuiken. 2 Brouwerijen hebben alcoholvrij bier geïntroduceerd zodat consumenten die niet dronken willen worden, toch aan hun trekken komen. En het bevat minder calorieën, maar in Thailand moet bier écht bier zijn. 3 Engels als tweede taal is een prima idee, want biedt meer kansen op werk en is ook handig op reis. Nee, buitenlanders zouden de verkeerde indruk kunnen krijgen dat Thailand gekoloniseerd is geweest.

Op 14 mei geen column, maar aflevering 7 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 13 mei – Toen ik vannacht om 1 uur wakker werd en de slaap niet kon vatten, had ik de keuze uit drie sportwedstrijden op de tv: voetbal, basketbal en volleybal. Ik koos voetbal; niet dat ik een voetbalfan ben, maar zo’n wedstrijd levert het meeste spektakel op. Het is een aaneenschakeling van valpartijen, veroorzaakt door tackles, geduw en getrek. Volleybal komt op de tweede plaats, ik heb het zelf gespeeld dus dat schept een band. Basketbal vind ik het minst interessant om naar te kijken, alhoewel die lui van grote afstand kunnen scoren. Knap hoor. Wat de tv verder te bieden heeft aan soaps, praatprogramma’s en geweldfilms kan me niet boeien.

Op 12 mei geen column, maar aflevering 6 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 11 mei – De metrobevolking op de Happy Blue Line (reclameslogan) is een gemêleerd gezelschap. Laat ik eens enkele categorieën noemen. Je hebt instappers en uitstappers en op het eindpunt alleen uitstappers, maar zover reis ik niet. Ik stap een station eerder uit. Gebruikelijk is dat de deuren rechts open gaan. Als ze links open gaan, wordt dat aangekondigd. De meerderheid van de passagiers bestaat uit telefoonzombies: ze chatten, scrollen en gamen. Je hebt praters en zwijgers, goed en slecht geklede reizigers, dikke en dunne van alle leeftijden. Het leukste zijn de animatiefilmpjes op de beeldschermen. Een kinderstemmetje vertelt hoe een metroreiziger zich dient te gedragen. Dat doe ik dan ook.

Op 10 mei geen column, maar aflevering 5 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 9 mei – Verbeeld ik het mij: Is het dit jaar warmer dan vorig jaar of kan ik er slechter tegen omdat ik ouder word? Als ik na mijn avondroutine terugkeer in mijn kamer, hang ik mijn hemd, slipje, pantalon en sokken te drogen want die zijn vochtig van het zweet. Het liefst zou ik buiten in mijn blootje lopen, want mijn kleding plakt aan mijn lijf. De minst onaangename houding is staan. Als ik ga zitten, begint het geplak weer. Arabische mannen dragen een djalaba, een ruimvallend, enkellang kledingstuk. Perfect geschikt om het lichaam te koelen. Nauwsluitende westerse kleding is te warm in de tropen, ik ervaar het elke dag.

Op 8 mei geen column, maar aflevering 4 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 7 mei – Verwacht van mij geen kwaad woord meer over de koning, want zondag en maandag was de metro gratis. Dat scheelde me toch mooi tweemaal 36 baht waarmee ik de helft van een pakje sigaretten kan opstoken oftewel 10 sigaretten. De afgelopen drie dagen voortdurend de kroningsceremonies op de tv gevolgd. Zondagavond maakte de koning, gezeten in een palankijn, een tocht door de stad. De begeleidende groepen, allemaal gekleed in mooie apepakjes of ceremonieel tenue behangen met medailles, hadden een rare manier van lopen. Het leek of ze bij elke stap iets wegschopten en hun armen bewogen al even stijf. Thailand had 3 dagen nodig voor de kroning, in Holland deden we het in 1 dag.

Op 6 mei geen column, maar aflevering 3 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 5 mei – Ik weet niet wat erger is: drie dagen Songkran of drie dagen kroningsceremonies. Met Songkran gaf ik mezelf huisarrest om de agressieve aanvallen met supersoakers te ontlopen (eigenlijk ontzitten, want lopen was er niet veel bij in mijn kamer) en sinds gisteren de lieveling van de Duitse schandaalpers tot koning is gekroond, zou ik het liefst er niet over hoeven schrijven. Het is één grote poppenkast met als belangrijkste pop een koning, die nooit zoals zijn vader de harten van de Thaise bevolking zal winnen. Thailand had een koningin moeten krijgen: zijn zuster Sirindhorn. Die is écht geliefd, de liefde voor haar broertje is gespeeld.

Op 4 mei geen column, maar aflevering 2 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 3 mei – Mijn favoriete vruchten in Nederland zijn aardbeien, frambozen, kersen, aalbessen; op appels en bananen ben ik niet erg gek. Hier in Thailand mag ik graag mango eten, de zachte rijpe want er worden ook harde onrijpe verkocht. Aardbeien eet ik hier niet: ze zijn doorgaans hard, zuur en niet volledig gerijpt; sinaasappels zijn zelden sappig. Om ook eens wat anders te drinken met dit warme weer dan melk, kocht ik Pepsi met raspberry smaak, een nieuw drankje waarvoor sinds kort veel reclame wordt gemaakt op de tv. Inderdaad heerlijk koel, maar frambozen proefde ik niet. Het was gewoon een koolzuurhoudende cola. Geen alternatief voor de koele witte motor.

Op 2 mei geen column, maar aflevering 1 van mijn feuilleton Dokter Kees trekt de stoute schoenen aan. Zie: http://tinyurl.com/y3ecyabu. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 1 mei – Goed nieuws van het vlekkenfront (zie FB van gisteren). De koffievlekken in het kruis van mijn broek zijn volledig verdwenen nadat ik mijn pantalon een nachtje te weken had gelegd in een sopje met Vanish, de Thaise Biotex. Ook de vlekjes op mijn hemd dat ik droeg toen het onfortuinlijke incident zich voordeed, zijn foetsie. Te uwer informatie: het hemd is van het merk Pierre Cardin. Ik ga niet voor minder. Ook mijn T-shirts zijn van een degelijk merk: Jockey. Ondergoed dat op de markt te koop is, mag dan goedkoper zijn, het heeft een aanzienlijk kortere levensduur.

Thailand, 30 april – Vervelend ongelukje toen ik na de maaltijd zat uit te buiken. Ik dommelde weg met een bekertje koffie in mijn hand. De koffie kwam in mijn kruis terecht, zodat het leek alsof ik in mijn broek had geplast. Een gênante vertoning want er wachtte nog de terugweg naar mijn hotel met een wandeling en reis met de metro. Ik overwoog ter plaatse een nieuwe broek te kopen, maar waar? En dan zou ik ook een stuk moeten lopen met de pisbroek. Een plastic tasje met boodschappen bood uitkomst. Ik hing het voor de ‘plaats delict’ zodat de koffievlek onzichtbaar was. Hopelijk doet het wasje wonderen.

Op 29 april geen column en ook geen feuilleton. Het achtste feuilleton is geëindigd, het negende staat in de startblokken, maar de auteur neemt even een adempauze.

Thailand, 28 april – De klusjesman van het hotel is een duivelskunstenaar. Dat bleek weer eens toen de elektrische boiler in mijn badkamer de geest gaf. Hij verving het defecte exemplaar door een nieuwe. Ik had wel met hem te doen, want de boiler zit op een onhandige plaats onder het granieten blad. Er is weinig werkruimte omdat de toiletpot in de weg staat. Je hebt een slangenmens nodig om er te kunnen werken. Maar hij klaarde de klus en had niet eens lange tijd nodig. Misschien vraagt u zich af wat ik met warm water moet bij de huidige hitte. Natuurlijk niet om te douchen, wel voor mijn witte handwasjes.

Thailand, 27 april – De onderwereld is momenteel de meest aangename plaats om te vertoeven. En daarmee doel ik op de ondergrondse metrostations. Niets heerlijkers dan met de roltrap af te zakken en langzaam begroet te worden door een aangename koelte. Die zet zich voort in de hal, op de perrons en in de metrovoertuigen. Vooral de hallen zijn populair bij Thai die de zinderende hitte ontvluchten. Ze zitten er met de rug tegen de muur, spelen een computerspelletje en ik denk dat sommigen er ook hun huiswerk maken. Soms zou ik willen dat de metro langzamer rijdt, want de bovenwereld is de hel. In Thailand zijn hemel en hel van plaats verwisseld.

Thailand, 26 april – Ik heb nooit veel opgehad met voetbal. Alhoewel geboren in Rotterdam-west zou ik een fan moeten zijn van Sparta, maar ik ben zelfs nog nooit in het Kasteel geweest. Eenmaal een voetbalwedstrijd gezien in het Feyenoord stadion. Het enige wat ik me ervan herinner is dat het herentoilet uit een muur bestond, waartegen je moest pissen. Elke privacy ontbrak. In mijn kamer kijk ik noodgedwongen vaak naar voetbal, want de twee filmkanalen laten voornamelijk geweldsfilms zien en de overige kanalen bieden soaps, natuurfilms, praatprogramma’s enz die me ook niet kunnen boeien. Alleen de journaals zijn interessant als ik de onderwerpen al uit de krant ken.

Thailand, 25 april – Op 21 april schreef ik dat mijn vinger bekneld had gezeten in het raampje van een taxi en dat mijn gegil tot in de verre omtrek moet zijn gehoord. Heb ik sindsdien berichten van medeleven ontvangen, is er een fruitmand bezorgd aan het hotel waar ik verblijf, heeft een lezeres een kusje op mijn vinger gedrukt en mij geholpen met aankleden? Nee, nee en nog eens nee. Er zijn daarvoor twee mogelijke verklaringen: 1 Mijn column wordt door niemand gelezen, 2 De lezers denken: Bij de overlijdensberichten niets gelezen, dus het zal wel zijn goed gekomen.Vindt u dat ik overdrijf? Dan heeft u mijn gegil niet gehoord.

Thailand, 24 april – (Vervolg van 23 april) Het leek afgesproken werk, maar dat was het natuurlijk niet; het was een merkwaardig toeval. Na mijn gesprekje met de Koreaanse Jehova’s getuige op het perron van metrostation Huai Khwang werd ik opnieuw geconfronteerd met deze sekte. Bij het volgende station stapten twee Amerikaanse zendelingen het metrovoertuig in. Ik zie ze vaker, ze zien er allemaal hetzelfde uit. Dragen een zwarte pantalon en wit overhemd met korte mouwen, stropdas en ze hebben millimeterhaar. In Nederland hebben ze de irritante gewoonte om zondagochtend vroeg aan te bellen. Ze hebben een standaardpraatje met een beperkt aantal bijbelteksten. Ik doe zo vroeg nooit open.

Thailand, 23 april (2) – Een knetterend onweer en een felle regenbui maakten maandagnacht om 0.15 uur een eind aan de hitte die al enkele dagen Bangkok in een ijzeren greep hield. Ik kon mijn adamskostuum afleggen en trok het recent in Robinson aangeschafte hemdje aan. Na iets van een uur keerde de rust weer. Maar gelukkig steeg de temperatuur niet. Of dat zo blijft, weet ik niet. Ik kan het alleen maar hopen want typen met zweethanden is geen lolletje. De Witte Motor heb ik uitgezet en vervangen door de Moccona Motor. En nu aan het werk. Joepie!

Thailand, 23 april – Een bekende uitdrukking luidt: Het nieuws ligt op straat. Dat geldt ook voor mijn columnonderwerpen. Op het perron van metrostation Huai Khwang sprak een jongeman uit Korea mij aan. Desgevraagd vertelde hij hier gestudeerd te hebben aan een instituut dat mij niet bekend voorkwam. Nu studeerde hij thuis. We wisselden wat algemeenheden uit, de wachttijd van 4 minuten vloog om en bij het vertrek gaf hij mij een foldertje van de Jehova’s getuigen met de prikkelende vraag: Will suffering ever end? Als daarmee bedoeld wordt de zinderende hitte, kan ik daarop antwoorden: hopelijk volgende maand. Wat de bijbel zegt, staat in Openbaringen 21: 3,4. (Wordt vervolgd)

Op 22 april geen column en ook geen feuilleton. Het achtste feuilleton is geëindigd, het negende staat in de startblokken, maar de auteur neemt even een adempauze.

Thailand, 21 april – Er zijn van die dagen dat mijn naam pechvogel luidt en dat was gisteren het geval. Het begon ermee dat mijn middelvinger klem zat in het raampje van de taxi. De chauffeur had het iets te snel gesloten toen ik instapte en mij vasthield. Mijn gegil moet tot in de verre omtrek te horen zijn geweest. De chauffeur zei talloze malen Sorry, Sorry maar hij schold mij de ritprijs niet kwijt. In warenhuis Robinson waar ik twee hemden wilde kopen, omdat mijn hemden zijn versleten, bleek ik te weinig geld hebben meegenomen. Dus maar één gekocht. Terug in mijn hotel: sleutel vergeten. De dag is nog niet ten einde, dus wie weet.

Thailand, 20 april – Ineens viel me op dat op elk kastje met sigaretten de tekst ‘Harmful and addictive tobacco sold here’ staat. Dat heeft er altijd al gestaan, maar het was me nooit opgevallen. Die kastjes bestaan uit een aantal schappen afgeschermd met kleppen van papier. De sigarettenmerken liggen overal op dezelfde plaats; mijn merk, Marlboro rood in hardbox, ligt linksboven. In het kruidenierswinkeltje in mijn hotel is het regelmatig uitverkocht, bij 7-Eleven nooit. Die winkels worden elke nacht bevoorraad, het winkeltje niet. Pas wanneer de voorraad op is, bestelt de eigenaar nieuwe voorraad. Van voorraadbeheer heeft hij geen kaas gegeten. Lange tijd rookte ik de goedkopere Kronthip, maar daar moest ik te veel van hoesten.

Op 19 april geen column en ook geen feuilleton. Het achtste feuilleton is geëindigd, het negende staat in de startblokken, maar de auteur neemt even een adempauze.

Thailand, 18 april – Ik klaag nooit. Klagen staat niet in mijn woordenboek. Maar nu het kwik rond de 40 graden zweeft, is het moeilijk aan die gewoonte vast te houden. Dus ja: ik klaag over de hitte. Ik zou het liefst de hele dag onder een koude douche staan, maar zelfs de koudwaterkraan in mijn badkamer laat het afweten. Alle plakt en kleeft, mijn handen zijn vochtig, mijn voeten zweten. Drink de hele dag melk uit de koelkast, maar die moet je snel opdrinken voordat ook die de strijd tegen de hitte opgeeft. In mijn kamer maakt de ventilator overuren. Ja, beste mensen het is afzien, maar ik klaag niet.

Op 17 april geen column en ook geen feuilleton. Het achtste feuilleton is geëindigd, het negende staat in de startblokken, maar de auteur neemt even een adempauze.

Thailand, 16 april – De derde en laatste dag van Songkran verliep gisteren uiterst traag. Het leek alsof mijn horloge bevangen was door de hitte (officieel 36 graden, maar in mijn kamer zeker 40 graden). Ik had het mezelf opgelegde huisarrest nuttig kunnen besteden aan een Grote Schoonmaak, maar dacht: kan ook morgen. De TV bracht de film Titanic met veel dezelfde beelden van schreeuwende bemanningsleden, vechtende passagiers om een reddingssloep te bereiken en in zee springende passagiers. Sommige films kun je maar beter niet een tweede keer bekijken. Ga me vandaag trakteren op een copieuze maaltijd. Heb ik wel verdiend.

Thailand, 15 april – Vandaag is de derde en laatste dag van Songkran. Tot nu toe, het moment waarop ik dit schrijf, ben ik er ongeschonden doorgekomen. Nogal logisch, want ik heb mezelf huisarrest gegeven. Ik waag me niet buiten de deur, behalve naar 7-Eleven, maar op die route ben ik veilig. Songkran is (op veel plaatsen) een feest waarop grote mensen zich als kleine kinderen gedragen die het leuk vinden anderen nat te spuiten. Het heeft (op sommige plaatsen) agressieve trekjes. Mijn favoriete Thaise feest is Loy Krathong, wanneer krathongs te water worden gelaten om eer te bewijzen aan Phra Mae Khongkha, de godin van het water.

Op 14 april geen column, maar de laatste aflevering (49) van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 13 april – Ik schreef het al eens eerder: ik vind het leuk om bijnamen te bedenken voor mensen. Een van de werksters, een vrouw die wel wat kilootjes te veel mee torst en elke ochtend vroeg de hal en het trappenhuis schoonmaakt, is het Hobbelpaard. De man die naast mij een kamer heeft, is Houten Klaas. Hij lijkt benen van hout te hebben. Elke ochtend, stipt om kwart voor zes, gaat hij op weg naar zijn werk – zo vroeg om de ochtendspits te vermijden. Hij zegt leraar Engels te zijn, maar zijn accent wijst erop dat hij geen native speaker is. Uit meer dan Good morning bestaat ons contact niet.

Op 12 april geen column, maar aflevering 48 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 11 april – I am a girl stond er op het truitje van een jonge vrouw die de leeftijd van meisje al was ontgroeid. Dat was de enige leugen, want weliswaar was haar gevel zo plat als een dubbeltje, ze was onmiskenbaar van het vrouwelijk geslacht. Leek me een vrij overbodige opmerking, die geen bewijs vereiste. Het wachten is nu op een tekst die luidt: I am a boy. Of: I am a ladyboy. Of: I am a dictator (heel geschikt voor de huidige Thaise premier). Of: I am a bar girl (een eufemisme voor prostituee). Het aantal mogelijkheden is onbeperkt.

Op 10 april geen column, maar aflevering 47 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 9 april – Met grote tussenpozen zingt een buurvrouw een driekwarts liedje waarvan de tekst luidt: eh-eh-eh. Het is al een hele tijd aan de gang. Erg vrolijk klinkt het liedje niet; het is meer een treurlied. Soms maakt ze er een vierkwarts of vijfkwarts lied van. Ik heb de neiging om tegen de dirigent te roepen: berg je dirigeerstokje op, want het begint te vervelen. Maar de dirigent tikt niet af, hij blijft maar doorgaan. Kan er geen genoeg van krijgen. De zang begon omstreeks 4 uur ’s nachts, niet bepaald een gebruikelijk tijdstip voor een zanguitvoering. Wanneer gaan de tortelduifjes nu eens slapen?

Op 8 april geen column, maar aflevering 46 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 7 april – Thaise vrouwen, met name in het uitgaanscircuit praten niet, maar ze schreeuwen. Ze lijken op viswijven, alhoewel ik die uitdrukking niet begrijp want heb nog nooit een viswijf gehoord. Thaise stemmen bevinden zich doorgaans in het hogere register. Het zijn geen melodieuze stemmen. Als Thaise vrouwen praten, klinkt dat net zo schel als het geluid van een kanariepiet. Wanneer een vrouw tegen mij zou zeggen ‘Ik hou van jou’ loop ik direct weg – zo hard mogelijk. Ik vind het leuk om talen te vergelijken. Frans is de taal van de liefde, Portugees van de (fado) zang. En Nederlands? Dat is een keelziekte.

Op 6 april geen column, maar aflevering 45 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 5 april – Beste jongens en meisjes. Vandaag wil ik het met julie hebben over het koffiekopje. Ik drink regelmatig op drie verschillende plaatsen koffie, dus ben ervaringsdeskundige. Het kopje in Maxis doet me qua  vormgeving en details denken aan de kopjes van mijn grootmoeder. Het is licht en gemakkelijk vast te houden. Het kopje in Sukhumvit Suites is daarentegen te zwaar. Modern jawel, maar ik moet altijd oppassen dat het niet uit mijn vingers glipt, zeker bij de eerste slokjes. Het kopje in café-restaurant Sarica is een goede middenmoter. De naam van de zaak staat erop, maar het accent aigu zweeft achter de letter e. Slordig.

Op 4 april geen column, maar aflevering 44 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 3 april – Bij de kassa van 7-Eleven, de winkel die 24 uur per etmaal geopend is [kom daar in Nederland eens om], ligt elke keer een aanbieding. Altijd khanom (iets lekkers), de laatste keer een 20 cm lange corn roll filled and coated with cheese cream. Kon ik als kaaskop natuurlijk niet laten liggen, dus gekocht. Kostte 5 baht; dat kon bruin wel trekken. Sinds ik Abraham heb gezien, ben ik een zoetekauw. Vroeger niet: at nooit mijn koekje op bij de koffie, zei: Ik heb liever een zure bom. Dat zei ik, maar ik bracht ’t nooit in praktijk.

Op 2 april geen column, maar aflevering 43 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 1 april – Nog anderhalve week en dan breekt Songkran aan, het Thaise Nieuwjaar. Heb de eerste flodderblousjes al gezien, zoals altijd met een bloemmotief. Ik zal er geen kopen want ze ademen niet zoals mijn T-shirts. Op de televisie wordt al gewaarschuwd voor de ‘seven dangerous days’, zeven dagen met een record aantal verkeersslachtoffers. Te zien zijn enkele feestvierders in de weer met supersoakers en emmertjes water. Ze hebben grote lol. Maar dan zwenkt de camera naar het wegdek waar een brandende motorfiets ligt en een lijk. ’t Is een prima spotje, maar ik vrees dat het geen effect zal hebben. Evenals voorgaande jaren zullen honderden families weer in rouw worden gedompeld.

Op 31 maart geen column, maar aflevering 42 van mijn feuilleton Sasithorn heeft een droom. Zie: http://tinyurl.com/y8smw7dj. Ook te raadplegen op Facebook pagina Dick van der Lugt.

Thailand, 30 maart – De aftakeling van soi Pratoochai aka soi Twilight is in volle gang. De helft van het straatje biedt een armoedig gezicht met aan beide zijden aluminium [?] schuttingen. Het voorste deel was nog vrij ongeschonden, maar gisteravond ging nu ook gogo bar X-Boys dicht en vierde de Banana bar een afscheidsfeestje. De muziek stond er zo hard dat de muziek bij Maxis, waar ik de avondmaaltijd gebruikte, werd overstemd. Ik at er, en niet voor de eerste keer, Massaman Curry. Daarin zijn gekookte aardappelen verwerkt en er zitten twee forse kippenbouten bij. Dat alles, inclusief steamed rice, voor het luttele bedrag van 220 baht. Ik zal het missen als Maxis na Songkran dicht gaat.

Reacties niet mogelijk