Dokter Dick en Annemarie maken een sentimental journey (alle afleveringen)

1 ‘Schat, volgens mij…’ Oei, als Dick zo begon, wist Annemarie het al. Dan volgde er een SERIEUS onderwerp. Dat was het ook, maar het was minder serieus dan ze had verwacht. Hij maakte zijn openingszin af: ‘… moeten we maar eens op vakantie gaan. We werken alle twee hard. Als we zo doorgaan, raken we nog overwerkt. Dat mag niet gebeuren.’ Annemarie dacht na. Ja, Dick had wel gelijk. Ze werkten alle twee hard, hun enige vakantie – als je het zo mag noemen – waren weekenduitstapjes naar Cha-am. Maar die waren van korte duur. En ze waren een keer op bezoek geweest bij Peter en Marloes in Buriram.

2 Over hun bestemming hoefden ze niet lang na te denken: Nederland. Annemarie had nog familie in Nederland: tante Mathilde, Dick niet meer. Hij was enig kind en zijn ouders waren al overleden. Maar hij wilde wel Kees ontmoeten, de zaalarts uit het ziekenhuis die hij tegen het lijf was gelopen tijdens zijn retraite bij de boer. Ze spraken af de rol van toerist aan te nemen, dus namen zich voor Volendam, Kinderdijk (molens), Amsterdam (Rijksmuseum, van Gogh museum, grachtenrondvaart), de Keukenhof, Scheveningen (Panorama Mesdag) en Rotterdam (Euromast, havenrondvaart, ss Rotterdam) te bezoeken. Ze hoefden zich niet te haasten, want ze hadden drie weken uitgetrokken voor hun vakantie. Als uitvalsbasis kozen ze een hotel in Utrecht, dichtbij het station.

3 Tante Mathilde was een geval apart. Opgegroeid in ’s Gravenhage, zoals ze Den Haag consequent noemt, woont ze in Huizen in een veel te groot huis. Tot ergernis van de buren is de tuin een wildernis. Alhoewel ze slechts een klein pensioentje heeft, gedraagt ze zich als een Grande Dame. Dankzij enkele sieraden die ze geërfd had, wekt ze de indruk een gefortuneerde vrouw te zijn en die rol speelt ze met verve. Ze spreekt enigszins bekakt en schept graag op over haar buitenlandse reizen die ze volgens Annemarie nooit heeft gemaakt. Niet zo moeilijk als je de reisfolders bestudeert. Elke avond voor het slapen gaan, drinkt ze een glaasje advocaat, op zondag met slagroom.

4 Annemarie was gek op tante Mathilde. Ze hield van haar non-conformisme en vond het knap hoe ze een buitenland kon beschrijven alsof ze er zelf geweest was. Annemarie voerde haar vaak met vragen over bezoeken die ze er had afgelegd. De beste verhalen gingen over haar reisjes op de Rijn. Die zou ze trouwens wel gemaakt kunnen hebben. Dick smulde van Annemarie’s verhalen over tante Mathilde, hij zag uit naar de kennismaking met haar. Vaak vroeg hij Annemarie: Vertel nog eens over je tante. Dan volgde een of ander maf verhaal zoals over de keer dat ze in Barcelona in een zaaltje belandde waar gerepeteerd werd voor de dansscènes in de film Carmen van Carlos Saura en zij zich bij de danseressen aansloot.

5 Tante Mathilde bood onderdak voor de vakantieperiode aan, een aanbod waar Dick en Annemarie gretig gebruik van maakten. Niet alleen vanwege de financiën, maar ook vanwege de gezelligheid. Het enige minpuntje was dat de reis naar de geplande reisdoelen langer zou duren omdat ze eerst met de bus naar station Huizen moesten reizen en vandaar naar station Utrecht. Dick en Annemarie besloten in april op vakantie te gaan; dan hoefden ze Songkran niet mee te maken, een waterfestijn waar ze beiden niet gek op waren. Het was vooral in de grote stad los gezongen van zijn oorspronkelijk betekenis en een vrijbrief geworden voor misdragingen. De Keukenhof zou dan al open zijn, dus dat kwam mooi uit.

6 Dick moest denken aan het liedje De zusters Karamazov van drs P, waarin ene tante Constance en tante Mathilde ‘eendrachtig en knus’ bij elkaar wonen. De krassende doctorandus zing-zegt dat Mathilde Constance wil vergiftigen, maar helaas: wie een kuil graaft voor een ander valt er zelf in. Ze proeft van het gifmengsel, dat ze gebrouwen heeft, en ‘viel als een blok neer’. Annemarie kende het liedje niet. Toen ze het hoorde op YouTube, moest ze erg lachen. Ze sloeg het op haar mobieltje op om het Mathilde te laten horen, want die had er nooit iets over gezegd. Ze zou het ook wel niet kennen. (https://youtu.be/Heu7yfPLcrE)

7 Vind je ons reisprogramma niet erg overladen, vroeg Annemarie. Kan zijn, bromde Dick. Laten we de lijst nog eens doornemen en de plaatsen schrappen, die we al kennen, waaraan hij toevoegde met een knipoog naar het boeddhisme: In ons huidige en vorige leven. Er stond weinig gemeenschappelijks op de lijst. Dick stelde voor het bezoek aan het ss Rotterdam te schrappen. Hij was er al eens geweest en vond het toen tegenvallen. Het schip miste de levendigheid van passagiers en bemanning, het was een dood ding. Annemarie vond Volendam niet nodig. Te cliché en alleen op toeristen gericht die denken dat Nederlanders op klompen lopen.

8 In Den Haag vervingen ze Panorama Mesdag door Madurodam. ‘We kunnen natuurlijk ook alles schrappen en alleen naar Madurodam gaan’, opperde Annemarie, half-serieus. ‘Hebben we alles in één keer gehad. Bespaart een heleboel geld en gereis.’ Dick glimlachte. ‘Soms heb jij briljante ideeën.’ Maar zo rigoureus wilden ze het reisprogramma niet saneren. Wel voegden ze nog de grachten- en havenrondvaart in respectievelijk Amsterdam en Rotterdam samen. Het lot bepaalde dat het Amsterdam zou worden. Kinderdijk verviel, stel je voor dat het de bezoekdag niet zou waaien. ‘Als we zo doorgaan, blijft er niets over. Kunnen we net zo goed in bed blijven’, riep Dick, waarop Annemarie reageerde: ‘Of niet op vakantie gaan, maar dat wil ik Mathilde niet aandoen.’

9 Het reisprogramma was gesaneerd, tante Mathilde geïnformeerd over de datum, een afspraak met Kees gemaakt; vliegtickets waren gekocht, re-entry visa geregeld, niets stond meer hun vakantie in de weg. Nu nog koffers pakken en op naar Suvarnabhumi, de uit zijn krachten gegroeide luchthaven met de lange wachttijden voor Immigration. Dick en Annemarie zouden met Emirates vliegen en een tussenstop in Dubai maken. Wel zo aangenaam om even de benen te strekken en zich te vergapen aan dure merkartikelen. De luchthaven was een paar maatjes groter dan Suvarnabhumi en nog meer maatjes dan Schiphol. Maar je liep er niet verloren rond, wist Dick van de vorige keer toen hij er was.

10 Consumpties op luchthavens zijn nooit goedkoop en dat gold ook voor Dubai, dus bestelden Dick en Annemarie koffie met een plak cake. Ze drentelden wat rond en doodden de tijd met lezen. Alhoewel zelf geen roker meer, viel het Dick op dat de rookruimte, gesponsord door Winston, aanzienlijk groter en luxueuzer was dan op Suvarnabhumi en Schiphol. Beter geventileerd ook, stelde hij vast toen hij even naar binnen liep. In zijn jonge jaren had Dick gerookt, een gewoonte die hij had afgezworen toen hij merkte dat zijn uithoudingsvermogen begon terug te lopen. Annemarie had nooit gerookt. Ze vond het een smerige gewoonte en niet passen bij iemand met een medisch beroep.

Reacties niet mogelijk