Een deksels mooie baan

Zou het ambt van burgemeester een leuke baan zijn? Oké, het salaris is riant (je kunt je er een mooie patriciërswoning van veroorloven), je wordt door de meeste burgers met ontzag bejegend, je zwaait de scepter over honderden ambtenaren, je mag bij officiële gelegenheden een mooie, door de gedienstige bode glimmend gepoetste ambtsketen dragen, als je geluk hebt mag je een lid van het Koninklijk Huis ontvangen en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Dat moet wel een droombaan zijn…
Of toch niet? Want je moet ook slaapverwekkende vergaderingen leiden, waarin politici (ik had bijna ‘mensen’ geschreven) eindeloos mierenneuken over hondenpoep, scheef liggende stoeptegels en Gamma-schuttinkjes die in strijd met de bouwverordening zijn opgetrokken. Let wel, ik bagatelliseer het niet: voor betrokkenen zijn dat gróte problemen. Je zal toch maar in zo’n bolus trappen, vervolgens over die tegels struikelen en tot overmaat van ramp met je kanis tegen de hardhouten schutting knallen.
Maar er zijn nog ergere dingen. Neem burgemeester Bijl van Emmen. Op de nieuwssite Emmen.nu stond dat hij ‘een kogel door de kop zou moeten krijgen’, omdat hij een drugscafé had gesloten. Burgemeester Opstelten van Rotterdam wordt op de ruit van een gesloten café aan de Mauritsweg een moordenaar genoemd – van de horeca, wel te verstaan. Burgemeester Boogaard van De Ronde Venen werd in racistisch getinte brieven met de dood bedreigd. Burgemeester De Leeuw van Opmeer ontving een brief met een kogel. Burgemeester Haanstra van Stede Broec kreeg zelfs een kogel in zijn wang.
Uiterst vervelend, maar dit betekent nog niet dat alle burgemeesters lieverdjes zijn. De Rwandese burgemeester Bisengimana ging vijftien jaar de cel in omdat in zijn gemeente duizend Tutsi’s waren vermoord. De burgemeester van Charleroi mag ook brommen. Hij wordt verdacht van valsheid in geschrifte, gebruik van valse stukken en oplichting. Tegen zijn Belgische collega van Namen lopen aanklachten wegens belangenverstrengeling en valsheid in geschrifte. En de burgemeester van de Mexicaanse plaats Tochtepec stal 200.000 euro uit de gemeentekas.
Dit zijn weliswaar buitenlandse voorbeelden, maar ze werpen toch een vervelende smet op het hoge ambt van burgemeester. Want een hoog ambt is het. Je moet er wel wat voor in je mars hebben. Je kunt er niet eens voor leren. Geen enkele hbo-opleiding in Nederland kent er een studierichting voor. Pas nadat je de nodige politieke en bestuurlijke ervaring hebt opgedaan (en zeg ik erbij: je bij de beslissers hebt ingelikt), word je door je partijkader naar voren geschoven met als sluitstuk een benoeming door Hare Majesteit.
En daarna mag je zes jaar (eerste termijn, en als je het goed doet nog eens zes jaar) zestigjarige bruidsparen gaan verblijden met een slagroomtaart; vuistdikke dossiers lezen, geschreven door volstrekte analfabeten; ambtenaren achter hun broek zitten; smeulende ruzietjes tussen politici sussen, enzovoort. Met als hoogtepunt een bezoek aan het ziekenhuis waar meneer Jansen herstelt van een hersenschudding. Vanwege een pijnlijke aanvaring met die Gamma-schutting.
Ja, een burgemeester heeft een deksels mooi beroep.

  1. No comments yet.

  1. No trackbacks yet.