‘We deden en doen het juiste’

Vrijgelaten studenten

Op 26 juni werden veertien meest studenten opgepakt nadat zij bij het Monument voor Democratie in Bangkok hadden gedemonstreerd tegen de militaire coup.  Ze zaten twaalf dagen in voorarrest. Na hun vrijlating werden ze geïnterviewd door de nieuwswebsite Prachatai. Tino Kuis vertaalde twee interviews. Vandaag Apiwat Suntararak.

- Hoe was het leven in de gevangenis?

Toen ik voor het eerst de gevangenis binnen ging en de hoge muren zag was ik bang en bezorgd na alle verhalen over de criminelen en de gangsters die daar vast zaten. Na onze arrestatie kwamen we om twee uur ‘s nachts in de gevangenis aan en vanaf de eerste dag zorgden de bewakers goed voor ons.

Toen ik wakker werd was ik ontdaan en verlegen toen ik zag dat iedereen samen zittend moesten douchen in een heel lage ruimte waarom ik het deze keer maar oversloeg. Ik voelde me vaak gespannen omdat een bewaker ons de hele tijd in de gaten hield. Er staat altijd een hele rij te wachten zodat je je business echt snel moet doen.

student NoiNa een tijdje werden we gescheiden ondergebracht in verschillende zones. Ik werd met Pai en Triangle naar Zone drie gebracht. Ze bleven goed voor ons zorgen. De bewaker was waakzaam maar aardig. We sliepen in een ruimte met elf personen. De lichten bleven de hele nacht branden wat pijn deed aan mijn ogen en mij steeds wakker deed worden. Het was er heet en druk.

Ik begon te zien hoe vrienschappelijk gevangenen met elkaar omgingen. Overal waar ik ging begroette men mij en vroeg men hoe het met me ging. Zij hielpen elkaar bij het vinden van een slaapplaats en deelden die soms met een ander.

Sommige gevangenen hebben geen familie en hun leven is echt heel zwaar. Ze moeten keihard werken om eten en andere dingen te kunnen kopen. Zo doen ze een hele week de was voor iemand in ruil voor een enkele sigaret.

Gevangenen maken ook een heleboel dingen, alles van vogelkooien tot papieren zakjes. Allemaal eigenlijk heel mooi en goed gemaakt.  We verdelen het werk. De snoepjes die we maken zijn ook erg goed. Zone 3 snoepjes, alleen beschikbaar voor een select gezelschap….Ze zijn kleverig, taai, verpakt in papier en erg lekker.

- Heb je andere politieke gevangenen ontmoet?

Nee, ik denk het niet. Meestal ontmoette ik overvallers en moordenaars. Ik denk niet dat ze slechte mensen zijn, het zijn gewone mensen die op een gegeven moment een verkeerde beslissing namen die hun leven vernietigde. Eén van de gevangenen met wie ik regelmatig sprak vertelde mij zijn verhaal. Hij ging een vriend helpen die in een rottige situatie verkeerde en doodde per ongeluk iemand. Hij was net klaar met zijn universitaire studie en wist nog niet wat te gaan doen.

Er is niemand die geheel slecht is; de maatschappij moet hen gewoon een nieuwe kans geven. Het grootste deel van de vrijgelaten gevangenen wordt verstoten door de maatschappij. Zekunnen geen baan vinden en gaan zo dezelfde dingen doen als waarvoor ze werden opgesloten. Het is een vicieuze cirkel.

Daar is die man met allemaal tatoeages. Maar dat betekent niet dat hij een slechte kerel is. Hij is eigenlijk heel geschikt.

Nadat de rechtbank besloot ons vrij te laten hadden alle gevangenen zoiets van: ‘Gaan jullie nu al? Het zal eenzaam zijn zonder jullie’.

- Hoe voelde je toen je naar buiten kwam en je wachtende vrienden zag?

Ik stond op het punt te huilen, ik was zo blij. Ze hebben voor ons gevochten en ons moed ingesproken. Vechten van buitenaf is misschien nog erger dan gevangen zitten. Ze hielpen ons wanneer ze konden, met alles en altijd. Ze brachten ons veel geschenken. Toen ik hun gezichten zag kreeg ik een brok in de keel.

- Wil je nog iets meer zeggen?

We zijn er van overtuigd dat wij het juiste doen en deden. Er zijn mensen die ons steunen en mensen die ons niet steunen maar wij geloven dat onze samenleving vrij moet zijn en dat onze vijf waarden weer in onze gemeenschap moeten worden opgenomen.

Bron:
http://prachatai.org/english/node/5287

Klik voor achtergrondinformatie hier.

  1. No comments yet.

  1. July 12th, 2015