‘Een gevangenis is niet eng maar saai’

Vrijgelaten studenten
13 juli 2015 Op 26 juni werden veertien meest studenten opgepakt nadat zij bij het Monument voor Democratie in Bangkok hadden gedemonstreerd tegen de militaire coup.  Ze zaten twaalf dagen in voorarrest. Na hun vrijlating werden ze geïnterviewd door de nieuwswebsite Prachatai. Tino Kuis vertaalde twee interviews. Vandaag Chatirapat Boonyapatraksa. http://www.dickvanderlugt.nl/?p=43264

- Hoe voel je je nu na de vrijlating?

Het was sowieso verkeerd dat we gestraft werden. Het gaat om het uiten van verschillende meningen. De gemeenschap bestaat uit heel verschillende mensen en het is onmogelijk ze allemaal te dwingen hetzelfde te denken. Als iemand anders denkt dan u of dan de staat moet dat niet bestraft worden. Anders zijn het geen politieke gevangenen maar gewetensgevangenen.

student PaiHet is belangrijk dat mensen meer open-minded zijn, luisteren naar redelijkheid en kijken naar de feiten alvorens te oordelen. Mensen zijn best in staat te zien wat juist en onjuist is, wat waar en onwaar is. Verschillende soorten meningen moeten kunnen rondgaan in de samenleving waarna iedereen kan beslissen wat ze willen.

De gevangenis is voor mensen die de wet overtraden en niet voor gewetensgevangenen. Het enige instrument dat een tiran tegen hen heeft is ze fysiek te bannen van contact met de gemeenschap.

- Heb je ideëen uitgewisseld met andere gevagenen?

Ja, maar dat kan ik de pers niet vertellen. Ze hebben waardevolle ideëen waar de maatschappij naar zou moeten luisteren. Maar deze gevangenen zijn opgesloten en dat geldt evenzeer voor hun ideeën.

- Wat waren de leefomstandigheden nadat je verhuisde van Zone 1 naar Zone 3?

We waren eerst in Zone 1. Ik probeerde me aan te passen maar dat lukte niet echt door het gebrek aan vrijheid, nu in fysieke vorm. Binnen of buiten de gevangenis maakt weinig verschil. Het is niet echt anders. Mijn gevangenschap bewijst het.  Nu ik beide kanten heb meegemaakt kan ik zeggen dat we buiten en binnen in een kooi zitten.

Omdat de cipiers werd verteld dat we speciale gevangenen waren, werd er goed voor ons gezorgd. We werden apart ondergebracht en mochten ons wassen ná alle andere gevangenen.

We denken vaak dat gevangenen het uitschot van de aarde zijn, de drek uit een vat. Maar van binnen, wie je ook eerst was, ben je gelijk aan elkaar. Onder de tatoeages en de ongemanierde omgangsvormen zit nog steeds de schoonheid van hun menselijkheid hoewel vaak door de maatschappij bezoedeld.

Alle gevangenen hadden hun mooie menselijkheid, en ik kon het zien. Ze waren aardig voor ons en ze zorgden voor ons.

- Zou het feit dat jullie in het voorste deel van de zone werden geplaatst één van de redenen kunnen zijn dat jullie het nog zo slecht niet hadden?

Als ik een sigaret opstak, kwamen er andere gevangen met me praten en ze wilden weten waarvoor ik gearresteerd was.  We  vergeleken onze strafzaken. Ze weten er vaak meer van dan rechters. Ze wisten het exacte vonnis van een bepaalde aanklacht.

Ze hebben de ervaring uit de eerste hand. Als rechtenstudent denk ik dat rechters eens zelf het leven in een gevangenis moeten meemaken zodat ze weten wat er gebeurt na een vonnis en hoe het leven in een gevangenis zal zijn. Het Thaise rechtsysteem is geheel gericht op straf. Sommigen horen helemaal niet thuis in een gevangenis terwijl voor anderen de straf veel te streng is.

Ik was blij samen te zijn met mijn dertien vrienden in Zone 1. Het versterkte ons zelfvertrouwen en we wisselden grappen uit. Daarna werden we gescheiden om onze vastberadendheid te ondermijnen en misschien om ons te dwingen te smeken op borgtocht te worden vrijgelaten. Maar daar zijn ze niet in geslaagd.

We waren in afzonderlijke zones maar onze harten waren verbonden. Wat er ook mocht gebeuren, we wilden geen borgtocht. Dat hield ons bijeen, ook al waren we ver uit elkaar.

- Wil je nog iets meer zeggen?

Een gevangenis is niet eng maar saai. Wees er niet bang voor. Iedereen zou het eens moeten ervaren. Gevangenisstraf is als een eerste vereiste wanneer je tegen de NCPO (de junta) vecht. Als we vechten dan worden we opgesloten. Maar de gevangenis is niet eng.

Toelaten dat de dictatuur, en de culturele normen die dat mogelijk maken, de tirannie in de Thaise samenleving gaat voortzetten, dat is pas echt eng.

Bron:
Deel 1 http://prachatai.org/english/node/5287

Deel 2 http://www.prachatai.com/english/node/5295

Ten tijde van het schrijven van dit verhaal was deel 3 nog niet verschenen.

Eerder kwam Apiwat Suntararak aan het woord. Zie http://www.dickvanderlugt.nl/?p=43264

  • Trackback are closed
  • Comments (0)
  1. No comments yet.