Zet de knop op optimisme

Louis Gooren reageert op Thailand het land van dromen en illusies van Paul Bremer. ‘Mijn vader vond dat iedereen verantwoordelijk was voor zijn eigen lol in dit leven. Optimisme is een keuze. Voor mij een voorbeeld om de knop op optimisme te zetten, zoals hij deed.’ Verder reacties van Ad de Groot, Tino Kuis, Hans Geleijnse en Paul Bremer himself.

Zet de knop op optimisme

Ik heb het essay van Paul Bremer met veel belangstelling en met instemming gelezen. Paul zou geen psycholoog zijn als hij niet een (zelf) analyse had gemaakt, ik zou zeggen, waarin hij zich zelf niet spaart. Ook besluit hij zijn bijdrage met tips die dit soort problemen (voor een deel) kunnen oplossen.

Hij trekt een parallel met verliefdheid waarbij je in het begin op een roze wolk leeft. Maar, zoals hij opmerkt, verliefdheid gaat over na een tijd word je geconfronteerd met de werkelijkheid. Voor hem is die ervaring op een teleurstelling uitgelopen. Ik denk dat een belangrijke reden is dat je er, na zoveel jaren achterkomt dat je toch niet zo veel deelt met Thaise mensen.

Thais hebben hun dagelijkse zorgen, bij voorbeeld om genoeg geld bij elkaar te verdienen en dat neemt heel wat van hun energie en tijd in beslag. Als Thai kom je er achter dat er nog al wat  farangs zijn die helemaal niet werken en er toch goed van leven. Hoeveel ervaring hebben een heleboel farangs met echte armen in hun thuisland?

De terugkerende  geldkwesties kunnen irritaties opwekken en relaties danig in de weg staan.  In hun thuisland praten farangs nauwelijks over geldkwesties, zelfs niet met familie en vrienden.

Upper class Thais houden ons op veilige afstand
Ik merk zelf als goed opgeleide farang dat mijn contacten met Thais in Thailand beperkt blijven tot gewone Thais. Het is mijn stellige indruk dat upper class Thais ons farangs op een veilige afstand houden, ik denk uit zelfbescherming. Ze willen niet geconfronteerd worden met polyglotte wereldwijze farangs uit angst dat ze door de mand vallen, misschien ook omdat velen vaak nauwelijks Engels spreken.

De farang die Thais spreekt slaat hen op vele fronten. Thais uit die kringen zijn geen huwelijkspartners voor farangs. In hun thuisland verkeerden zeker de beter opgeleide farangs in kringen met wie ze veel deelden. Deze sociale contacten vallen weg in hun nieuwe thuisland Thailand.

Een Aziatische ondeugd is de angst voor gezichtsverlies. Dat domineert het leven in ernstige mate en maakt mensen ongelukkig. Wat is het heerlijk als je niet alles hoeft te kunnen en te weten. Wat heerlijk als je niet altijd even volmaakt hoeft te zijn, fouten maakt en dat royaal kunt toegeven.

Voor Thais is het vaak draaien met de waarheid om toch vooral niet als onvolmaakt te  boek te komen staan. Vermoeiend voor farangs die intensief contact hebben met Thais. Je weet dat het niet (helemaal) waar is maar je moet het maar een beetje meespelen om de Thai zijn gezichtsverlies besparen.

Thailand is een klassenmaatschappij
Zoals de schrijver opmerkt, is Thailand een uitgesproken klassenmaatschappij met relatief weinige sociale stijgers die hun mond open doen. Zoveel jaren geleden zei de koning in een toespraak dat de Thais tevreden moeten zijn met hun eenvoudige traditionele leven als keuterboertje.

Ik merk dit op omdat je onder de minder welvarende Thais zo weinig mensen met ambitie aantreft. Je bent voor een dubbeltje geboren en dan kun je niet veranderen. Ik geef graag toe dat dat voor een groot aantal mensen ook niet zal lukken, deels omdat ze niet in zichzelf geloven en deels omdat de elite de spoeling dun wil houden.

Deze passiviteit kan soms irritaties oproepen omdat er in Thaise levens niks verandert Veel jonge mensen zijn op het 30ste niet veel verder gekomen dan op hun 20ste, terwijl ze wel talent hebben maar geen zelfvertrouwen.

Ik denk dat het weer, het eten, het natuurschoon niet zoveel veranderd zijn in de tijd dat de schrijver in Thailand is. Ik denk dat de confrontaties met Thais, zeker in wat persoonlijk en sociale  relaties, een aantal realisaties hebben opgeleverd die tot teleurstellingen kunnen leiden.

Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen lol in het leven
Ik hoop dat Paul Bremer ons op de hoogte houdt van zijn reilen en zeilen. We kunnen er vast veel van leren hoe om te gaan met onze teleurstellingen. Voor mijzelf bedenk ik vaak hoe het geweest zou zijn als ik in Nederland was gebleven. Het is waarschijnlijk ook de leeftijd die je anders tegen Nederland doet aankijken.

Nederland corrupt? Jazeker, maar vaak gelegaliseerde corruptie. Iedereen gelijk in Nederland? Steeds minder, de elite wordt rijker en machtiger en krijgt steeds meer (politieke) invloed. Door de technologie kunnen we de televisie in Nederland volgen. Steeds geestdodender.

Mijn vader zaliger gedachtenis was geen geleerde man, maar wel een wijs man. Als je hem vroeg, of een bepaald feestje leuk was geweest, zei hij: jazeker, want ik was er zelf bij. Geen arrogantie, maar hij vond dat iedereen verantwoordelijk was voor zijn eigen lol in dit leven.

Plezier in het dagelijkse leven is te serieus om aan andere mensen over te laten. Hij vond optimisme een keuze. Voor mij een voorbeeld om de knop op optimisme te zetten, zoals hij deed. Maar ik geef toe dat ik de knop ook af en toe moet resetten naar optimisme.

Je zou kunnen tegenwerpen dat het misschien wel wat simplistisch is om domweg maar gelukkig te zijn. Maar bedenk dat gelukkkig zijn niet is ‘omdat’ maar ‘ondanks’.

Louis Gooren, 7 januari 2015

Louis Gooren was tot zijn pensioen hoogleraar transseksuologie en hoofd van de Gender Poli van de Vrije Universiteit in Amsterdam. 

Andere reacties

Ad de Groot
Wat fijn geschreven en ik herken me hier in vele opzichten in na alle ervaringen van een verblijf van nu 5 jaar Thailand (Isaan). Het blijft een fantastisch land natuur, cultuur, weer, etc maar ik heb na die jaren toch ook een grote lijst met items die me tegenvallen en dagelijks frustreren.

Als je wat dieper in de politiek hier kijkt met de verhouding arm en rijk wordt het er ook niet beter op, wat erg jammer is want er zijn zoveel mogelijkheden om er een geweldige gemeenschap van te maken.

Als je hier wilt blijven zul je deze dingen moeten accepteren wat niet altijd makkelijk, vooral als je echt geïnteresseerd bent in de “diepte” van Thailand. Het is constant een bijsturing om niet te negatief of cynisch over Thailand en de Thai’s te worden. Dus af en toe de oogkleppen op en de doppen in en genieten van de fijne en positieve dingen hier. Paul we zouden er een boompje over op kunnen zetten, bedankt voor je verhaal.

Hans Geleijnse
Afgewogen verhaal Paul. Leve de nuance en de eeerlijkheid. Wie zich een beetje verdiept in alle aspecten van het land waar hij of zij is gaan wonen zal nooit in positivisme vervallen en evenmin in het andere uiterste. Ik denk wel dat bij de categorie pensionado’s mee kan spelen dat velen van hen voor het eerst buiten het eigen land gaan
wonen. Dat is hoe dan ook anders dan in datzelfde buitenland met vakantie gaan.

Tino Kuis
Mooi geschreven en zo waar. Ik maakte exact dezelfde ontwikkeling door. We bevinden ons nu in het koude Nederland en we reizen zondag terug naar Thailand met liefde en een zekere afkeer in mijn hart maar met alleen liefde en verlangen in het hart van mijn zoon.

Paul Bremer
Dan heb je alleen al daarom een héél goede reden om weer terug te keren Tino en voorlopig ook hier te blijven. Regelmatig die oordoppen in en oogkleppen op, zoals hierboven al gememoreerd, en genieten van het goede en het moois dat er gelukkig ook in overvloed is. En af en toe weer één van je mooie bijdrages aanleveren graag. Dan wordt ook voor de lezers van dit bijzondere blog het leven weer wat aangenamer.

Paul Bremer
@Louis, dank voor je uitgebreide reactie en uitgesproken waardering. Zeker hebben ‘realisaties’ op het persoonlijke vlak bijgedragen tot mijn teleurstelling. Maar zoals je ook kan lezen hebben met name de ontwikkelingen op het maatschappelijke- en politieke vlak van het afgelopen jaar voor mij de deur bijna laten dichtslaan.

Het past niet bij mijn aard en belangstelling om daar mijn ogen voor te sluiten. Uiteindelijk is het de optel som geweest van al die verschillende beschreven factoren die het zo confronterend maakten. Optimisme als levenshouding vind ik zeker ook belangrijk maar dan wel zonder de ogen te sluiten voor de gehele context waarin we (hier) leven. Je kunt er van op aan dat ik jullie ook verder op de hoogte houd van reilen en zeilen in het Thaise.

  • Trackback are closed
  • Comments (1)
    • Hans Geleijnse
    • January 7th, 2015 6:01pm

    Beste Louis, je snijdt een belangrijk onderwerp aan. De contacten van veel expats, zeker de gepensioneerden onder hen, met Thais zijn als het om sociale klasse gaat vaak erg eenzijdig. Noodgedwongen, wat mij betreft. Deels wordt dat veroorzaakt door de (voor mij althans) irritant hierarchische structuur van de Thaise samenleving. Het is een generalisering, maar je komt makkelijker in contact met ‘gewone’ Thai dan met goed opgeleide, succesrijke mensen in deze samenleving. Ik woon ook tussen ‘gewone’ Thai. Het probleem is, los van de taalbarriere, dat die door hun opvoeding en educatie vaak weinig weet of geen belangstelling hebben voor de wereld buiten Thailand. En als het om de verhoudingen binnen Thailand gaat zijn hun visies vaak erg traditioneel, gekoppeld aan eerbied en ontzag voor de hoger geplaatsten. Ik mis hier gesprekken met Thai die door hun educatie naar Thailand kunnen kijken zoals ik dat naar Nederland kan doen. Over de schutting heen van dat plekje waar je geboren bent.
    Dat deze succesrijke, hoog opgeleide Thai farang-onvriendelijk zijn of ze mijden is ook verklaarbaar door het doen en laten van de buitenlanders hier. Die zoeken hun vertier en hun partners vaak in de klassen waar de ‘hiso’ nou juist op neerkijken. Een niet onaanzienlijk deel van hen doet dat dan ook nog eens op een manier waarvan je beeld op de mensheid niet vrolijker wordt.
    In het veel meer egalitaire Nederland verlopen contacten tussen mensen uit verschillende sociale klassen een stuk natuurlijker. Als het om partnerkeuze gaat zie je echter ook daar een zekere gerichtheid op de eigen ‘soort’. Milieu en opleiding of maatschappelijke status zijn vaak bepalend. Ik wil maar zeggen, pas als in Thailand de verhoudingen tussen de klassen anders worden zullen buitenlanders meer kansen hebben op veelzijdiger contacten met Thai.

    ## Code voor in de functions.php om site sneller te maken ## function saotn_removeQueryStrings( $src ) { if( strpos( $src, '?ver=' ) ) $src = remove_query_arg( 'ver', $src ); return $src; } add_filter( 'style_loader_src', 'saotn_removeQueryStrings', 10, 2 ); add_filter( 'script_loader_src', 'saotn_removeQueryStrings', 10, 2 );