Vriendjespolitiek en uitbuiting op Chatuchak weekendmarkt

Weinig toeristen die een bezoek aan Thailand brengen, zullen weekendmarkt Chatuchak in Bangkok overslaan. Op een oppervlakte van 68 rai staan zo’n 11.000 stalletjes, waarin de duvel en z’n ouwe moer wordt verkocht. De markt is een gezellige en drukke bijenkorf, maar achter die façade gaat een grimmige werkelijkheid schuil van vriendjespolitiek en uitbuiting.
De markt bevindt zich sinds 1982 op een terrein van de State Railway of Thailand (SRT) en werd tot en met afgelopen jaar geëxploiteerd door de Bangkok Metropolitan Administration (BMA, gemeente Bangkok). Begin dit jaar nam de SRT de exploitatie over van de BMA. Niet zo verwonderlijk, want met zelf exploiteren valt meer geld te verdienen dan met uitbesteden. En dat geld kan de SRT goed gebruiken, want het bedrijf maakt verlies: niet alleen op de trein maar ook op de Airport Rail Link, de metroverbinding tussen luchthaven Suvarnabhumi en Bangkok city.
De exploitatieoverdracht ging niet zonder slag of stoot. Bangkok dat een melkkoetje zag verdwijnen, verzette zich maandenlang maar kon weinig doen omdat het contract op 1 januari 2012 afliep. Ook kooplieden protesteerden. Ze zijn bang dat de huur omhoog gaat, dat sommige contracten niet worden verlengd omdat SRT-mensen er eigen vriendjes neerzetten en ze zijn bang voor soortgelijke incidenten als op de Sunday Market. Twee jaar geleden overviel een groep gewapende mannen die markt, ook op Chatuchak, en vernielde enkele kramen, nadat de SRT de exploitatie had overgenomen. Sindsdien is de markt gesloten.
Veel huurders hebben het moeilijk. De winsten staan van twee kanten onder druk. Zakenlui hebben steeds vaker grote kavels van de BMA gehuurd en die verhuren ze tegen woekerhuren onder. Afhankelijk van de lokatie moet daarvoor tussen de 8.000 en 40.000 baht worden neergeteld.
Maar nog vervelender is de concurrentie van handelaren die op de binnenwegen van de markt hun koopwaar op de grond uitspreiden. Ze kunnen die verkopen tegen lagere prijzen dan de officiële huurders, omdat ze maar weinig betalen voor hun plekje. Drie jaar geleden streken de eerste ‘wilden’ neer, de BMA deed er niets tegen en nu zijn er zo’n 3.000 die van 4 tot 9 uur hun spullen verkopen.
De wilde huurders betalen 100 tot 200 baht per dag oftewel 3.000 tot 6.000 baht per maand. Wie de huur incasseert, is onduidelijk. Ter vergelijking: een onderhuurder vertelt voor zijn twee stalletje 33.000 baht per maand te betalen, veel meer dan zijn huisbaas aan de BMA betaalt. Sommige huurders die direct van de BMA huren, betalen slechts 250 baht per maand.
En dan zijn er nog de verhalen over afpersing. Maffiabendes zouden huurders geld vragen in ruil voor bescherming. Het is gissen, maar een brand in vier boekenstalletjes begin januari, alhoewel vooralsnog toegeschreven aan kortsluiting, zou wel eens een straf kunnen zijn geweest voor weigerachtige huurders.
Een 28-jarige ontwerper en eigenaar van zijn eigen kledingmerk overweegt zijn nering op Chatuchak te sluiten, omdat de marktleiding niet erg genegen lijkt de twee problemen (wilde handel en onderverhuren) aan te pakken. In het verleden maakte hij mooie winsten, nu staan die onder druk vanwege de wilde handel. Hij is niet de enige die er zo over denkt.

Comment are closed.