Het rijsthypotheeksysteem in Q&A

Critici van het hypotheeksysteem voor rijst zeggen dat het ondanks zijn schrikbarend hoge kosten geen voordeel oplevert voor kleine boeren. Het biedt ook tal van mogelijkheden voor corruptie. In een verhelderend artikel in Spectrum, de zondagbijlage van Bangkok Post, legt Piyaporn Wongruang dat uit (9 oktober 2011). Onderstaande informatie is ontleend aan dit artikel en aangevuld met informatie uit andere bronnen. Tussen vierkante haken staan vragen en soms informatie, waarvan ik niet zeker ben of die klopt.
Update: De junta heeft na de coup van 22 mei 2014 een eind gemaakt aan het hypotheeksysteem, maar zit nog wel met een enorme voorraad rijst in haar maag. Voor de actuele ontwikkelingen, zie de pagina Rijst 3.

Wat is het hypotheeksysteem voor rijst?
Het hypotheeksysteem is een systeem waarbij boeren een vaste prijs voor hun paddy (ongedopte rijst) krijgen. Beter gezegd: met de rijst als onderpand nemen ze een hypotheek bij de Bank of Agriculture and Agricultural Cooperatives. De regering Yingluck heeft de prijs voor een ton witte rijst vastgesteld op 15.000 baht en Hom Mali 20.000 baht, mits de vochtigheidsgraad van de rijst niet hoger is dan 15 procent. De kwaliteit van de rijst heeft ook invloed op de prijs. De huidige marktprijzen liggen 5.000 baht lager.

Wanneer en waarom werd het hypotheeksysteem ingevoerd?
Het rijsthypotheeksysteem, dat door de regering Yingluck is heringevoerd, werd in 1981 gelanceerd door het ministerie van Handel als maatregel om het overaanbod van rijst in de markt te verlichten. Het leverde de boeren op korte termijn inkomsten op, waardoor ze de verkoop van hun rijst konden uitstellen.

Hoe werkt de inschrijving? (1)
Boeren die aan het programma willen deelnemen (in het seizoen 2011-2012 waren dat er 3,44 miljoen) moeten klant zijn van de Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives (BAAC). Ze moeten zich registreren bij de zogeheten Five Tigers: kamnan, local administrations, BAAC, agricultural officials en community farm boards.

De boeren leveren hun rijst in op een plaats waar vertegenwoordigers van vijf organisaties of de vijf tijgers aanwezig zijn: Public Warehouse Organisation of Marketing Organisation for Farmers, twee politieagenten, boeren en overheidsfunctionarissen.
Ze ontvangen een voucher of bai pratuan, die ze binnen 3 dagen te gelde moeten maken bij de BAAC. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)
Hoe werkt de inschrijving (2)
Boeren die aan het programma willen deelnemen, moeten zich registreren. Ze leveren hun rijst in bij een rijstmolen, waar een commissie bestaande uit een landbouwfunctionaris, een functionaris van de Public Warehouse Organisation en een vertegenwoordiger van de boeren de kwaliteit en soort controleert. De commissie bepaalt de prijs en verstrekt een zogeheten Pratuan certificaat.

Binnen drie dagen kunnen de boeren hun geld ophalen bij de Bank of Agriculture and Agricultural Cooperatives. Daarna hebben ze de keuze tussen het aflossen van hun hypotheek tegen een lage rente of ze houden het geld, wat betekent dat ze hun rijst aan de regering verkopen.
[Daarna hebben ze 90 dagen de tijd om een keuze te maken tussen het aflossen van hun hypotheek tegen een rente van 3 procent of ze houden het geld, wat betekent dat ze hun rijst aan de regering verkopen. Bron: Rice price policy in Thailand; policy making and recent developments, Sara Forssell, Department of Economics at the University of Lund, 2009.]
Zodra de paddy (ongedopte rijst) is geaccepteerd, zijn de molenaars verplicht de rijst te malen en elke tien dagen naar een centrale opslagplaats te sturen.
[Nadat een boer heeft besloten zijn rijst te verkopen, zijn de molenaars verplicht die binnen 10 dagen te malen en af te leveren bij de Public Warehouse Organisation of Marketing Organisation for Farmers. De molenaars ontvangen 500 baht per ton gemalen rijst. Bangkok Post, 20 oktober 2011]
Wat doen de molenaars?
De 679 gecertificeerde molenaars pellen de rijst, slaan de rijst op, bewaken de kwaliteit en dragen de rijst op zekere tijd over aan de overheid. Ze ontvangen 546 baht per ton voor pellen en kwaliteitsbewaking. De eerste 3 maanden ontvangen ze niets voor de opslag, de volgende 9 maanden 55 baht per ton per maand en in het tweede jaar 75 baht per ton per maand. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)
Wat maakt het systeem aantrekkelijk?
Het verschil tussen de prijs op de open markt en de hypotheekprijs maakt het systeem aantrekkelijk. Als de marktprijzen lager zijn dan de hypotheekprijs, is het systeem ronduit een subsidie aan de boeren. Als de marktprijs boven de hypotheekprijs ligt, kunnen boeren hun rijst opeisen en op de markt verkopen – in beide gevallen lopen ze geen risico.

Welke mogelijkheden voor corruptie zijn er?
Het Thailand Development and Research Institute (TDRI) deed onderzoek naar het systeem in 2005/2006. Bij corruptie spanden boeren en molenaars samen. De meest voorkomende vorm van corruptie door boeren bestond uit valse declaraties van de omvang van hun rijstvelden en het gewicht van de rijst die ze hypothekeerden. Sommige molenaars in Ayutthaya zeiden dat deze vorm minder populair is dan het vals opgeven van de hoeveelheid gehypothekeerder rijst in hun magazijn.

[Hoe is dit mogelijk als een commissie van drie man de rijst controleert? Zitten zij dan ook in het complot? Wat heeft de omvang van de rijstvelden ermee te maken?]
Een andere vorm van corruptie was het mengen van rijst van lage kwaliteit met rijst van hoge kwaliteit omdat die een hogere prijs oplevert. De mindere rijst werd doorgaans uit buurlanden gesmokkeld. Dit gebeurde vaak in het Noordoosten, waar Hom Mali (jasmijnrijst), de beste witte rijst, groeit.
Sommige molenaars stalen eenvoudigweg de gehypothekeerde rijst en verkochten die op de open markt. Zegge en schrijve één molenaar werd gepakt; hij wordt momenteel vervolgd.
(Zie verder: Rijstprogramma kampt met corruptie, 28 april; Met rijst wordt volop gefraudeerd, 3 juli op de pagina Rijst)
Hoeveel kost het programma de regering?
Dat is koffiedik kijken. Het hangt er vanaf of de binnenlandse prijs van rijst omhoog gaat (25 procent is voorspeld) en tegen welke prijs de overheid de opgekochte rijst te zijner tijd kan verkopen aan verpakkingsbedrijven, exporteurs c.q. regeringen van andere landen. De regering denkt de rijst aan exporteurs te kunnen verkopen voor de hypotheekprijs plus kosten. Het zou kunnen proberen op de wereldmarkt de prijs op te drijven.Thailand was tot 2012 ’s werelds grootste exporteur, goed voor 30 procent van de wereldhandel. In dat jaar namen India en Vietnam de koppositie over.

In 2005/2006 leed de overheid een verlies van 19 miljard baht. 37 procent hiervan was het gevolg van het verschil tussen de prijs van de rijst op de open markt en de hypotheekprijs die 6 procent boven de marktprijs lag. De rest van het verlies bestond uit opslagkosten, verwerkingskosten, transport, huur van silo’s en andere operationele kosten. Wanneer de rijst lang wordt bewaard, loopt de kwaliteit terug en brengt ze minder op.
Update: Volgens het National Rice Policy Committee heeft het hypotheeksysteem in het eerste jaar (2011-2012) een verlies van 136 miljard baht opgeleverd. Het ministerie van Financiën acht een jaarlijks verlies van 70 tot 100 miljard baht acceptabel teneinde het begrotingstekort niet te ver te laten oplopen. De NRPC heeft nog niet berekend hoe hoog verlies in het seizoen 2012-2013 zal zijn. Oppositiepartij Democraten zegt dat het verlies 260 miljard bedraagt.
Het verlies van 136 miljard baht is gebaseerd op alle uitgaven, inclusief managementkosten, rente en de geschatte waarde van de resterende voorraad. De prijs is gebaseerd op de laagste marktprijs van 31 januari. In 2011-2012 heeft de regering 21,7 miljoen ton paddy opgekocht voor 352 miljard baht. De waarde wordt geschat op 156 miljard baht en de verkoop op 59,2 miljard baht. Volgens Bartjens komt het verlies zo uit op 136 miljard baht. (Bron: Bangkok Post, 18 juni 2013)
In Economic Review mid-year 2013 worden de volgende cijfers gegeven:
2011/2012 hoofdoogst 6,7 miljoen ton gekocht voor 118,57 miljard baht; tweede oogst 14,7 miljoen ton voor 218,27 miljard baht. De cijfers voor de oogst 2012/2013 zijn schattingen: hoofdoogst 14 miljoen ton voor 240 miljard baht en tweede oogst 7 miljoen ton voor 105 miljard baht. (Gegevens per 31 mei 2013)
Wie profiteert van het systeem?
Volgens Nipon Poapongsakorn, president van de Thai Rice Packers Association, profiteerde slechts 38 procent van alle rijstboeren van het systeem, minder dan een kwart van alle rijstmolenaars en misschien 10 tot 20 procent van de 150 exporteurs. De twee top rijsthandelaren incasseerden 60 procent van het totale voordeel als gevolg van een schimmig veilingsysteem.

Het TDRI zegt dat in 2005/2006 niet de 3,6 miljoen arme boeren van het systeem profiteerden, maar de 1 miljoen rijkere boeren, met name op de Central Plain.
Volgens Niphon Poapongsakorn, president van het Thailand Development Research Institute, profiteert slechts 1 miljoen van de 3,8 miljoen rijstboeren van de hoge garantieprijs, die door de regering Yingluck wordt geboden; de overige boeren produceren alleen voor eigen consumptie. ‘Small-scale farmers have not benefited from the paddy pledging programme. Some of them have come to realise they’ve been misled, thinking they would be eligible for the programme’, aldus Niphon. (Bangkok Post, 25 juli 2012)
Profiteren arme boeren van het hypotheeksysteem?
Er zijn 3,6 à 4 miljoen huishoudens die rijst verbouwen. Daarvan verbouwen 1,3 miljoen net voldoende rijst voor eigen consumptie, dus die houden geen rijst over om te hypothekeren oftewel te verkopen aan de overheid.

Er zijn ook 740.000 huishoudens die niet voldoende rijst voor eigen verbruik verbouwen en dus rijst moeten kopen. Ook zij profiteren niet van het hypotheeksysteem.
(Bron: Thailand Development and Research Institute)
Volgens cijfers van de voormalige Democratische regering, verzameld tijdens haar bewind, was de opbrengst van 2,3 miljoen huishoudens minder dan 5 ton; van 700.000 huishoudens 5-10 ton; van 74.000 huishoudens 10-30 ton en van 2.300 huishoudens meer dan 30 ton.
Uit een studie van de TDRI blijkt dat in het vorige oogstseizoen (2011-2012) 800.000 huishoudens hun eerste oogst in het hypotheeksysteem inbrachten en 600.000 hun tweede oogst. Omdat sommige huishoudens twee oogsten aanboden, bedroeg het totaal aantal huishoudens 900.000.
Uit die studie blijkt ook dat 33.000 huishoudens elk circa 600.000 baht verdienden met de rijst die ze aanboden. Hun aantal bedroeg 5,4 procent van de boeren die beide oogsten in het systeem inbrachten, terwijl hun verdiensten 19,1 procent bedroegen van de ingebrachte rijst, oftewel 27 miljard baht.
Samengevat: slechts 1,8 miljoen van de 3,8 tot 4 miljoen boerengezinnen (40 procent) profiteerde in het seizoen 2011-2012 van het hypotheeksysteem. ‘De vraag die dient te worden gesteld, is dan ook: waarom wordt belastinggeld gebruikt om rijke boeren te ondersteunen’, schrijft Veera Prateepchaikul in zijn wekelijkse rubriek Think Pragmatic.
(Bron: Bangkok Post, 15 oktober 2012)
Hoeveel rijst komt er gemiddeld van een rai?
Gemiddeld is de opbrengst 450 kilo per rai. De rijstrassen CP304 en CP111, ontwikkeld door Bangkok Seeds Industry Co, een onderdeel van de Charoen Pokphand Group (CP), hebben een opbrengst van 900 tot 1.000 kilo per rai. CP304 is in 2010 na een ontwikkelingsfase van 7 jaar geïntroduceerd op de Thaise markt. Het ras is beter bestand tegen insecten. CP111 is in 2011 geïntroduceerd als alternatief voor de rijst die de boeren normaal gebruiken om te herplanten. (Bron: Bangkok Post, 19 december 2011)

In 2004 bedroeg de gemiddelde opbrengst per rai  424 kilo per rai en in gebieden met een irrigatiesysteem 680 kilo per rai,  aldus cijfers van het ministerie van Landbouw. De gemiddelde opbrengst per rai in Vietnam bedraagt 768 kilo. (Bron: Bangkok Post, 19 april 2012)
Atiya Achakulwisut noemt in haar column een opbrengst van 448 kilo per rai in Thailand en 862 kilo in Vietnam. Thailand staat daarmee in de ranglijst van de Asean-landen op de zevende plaats. Ze kapittelt de regering Yingluck omdat die alleen maar bezig is met een machtsspelletje (lees: het wijzigen van de grondwet) in plaats van de boeren te vertellen dat ze zich moeten aanpassen en hun rijst efficiënter moeten produceren. Atiya suggereert kwaliteitsverbetering of het verbouwen van organische rijst om te kunnen blijven concurreren. (Bangkok Post, 31 juli 2012)
Volgens een rapport van het Amerikaanse Agriculture Department van oktober 2012 zal de gemiddelde opbrengst per rai in het seizoen 2012-2013 naar schatting  459 kilo per rai bedragen, veel minder dan de 904 kilo in Vietnam.  Dat volume komt ongeveer overeen met het gemiddelde van 445 kilo in Laos en 424 kilo in Myanmar, twee landen waar de rijstverbouw primitief is vergeleken met Thailand. Vietnam besteedt veel aandacht aan de beschikbaarheid van meerdere rijstvariëteiten. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)

Hoeveel productiekosten worden gemiddeld per rai gemaakt?
Volgens het artikel ‘Rice farmers poorest in Asean’ zijn de productiekosten in Thailand gemiddeld 139 procent hoger dan die in Vietnam en 37 procent hoger dan die in Myanmar. (Bron: Bangkok Post, 26 februari 2014)

Hoeveel inkomen wordt gemiddeld per rai verdiend?
Het inkomen van een ‘leading Thai farmer’ bedraagt 1.556 baht per rai tegen 3.180 baht in Vietnam en 3.484 baht in Myanmar. In Vietnam wordt drie keer per jaar rijst geoogst, in Thailand en Myanmar twee keer. (Bron: Bangkok Post, 26 februari 2014) [Lijkt me niet juist. In Thailand wordt in niet-geïrrigeerde gebieden slechts eenmaal per jaar geoogst.]

Hoeveel boeren zijn eigenaar van de grond en hoeveel boeren huren land? Hoe hoog is de huur?
Boeren die land huren, betalen 1000 baht per rai per oogst. (Bron: Bangkok Post Spectrum, 23-29 oktober 2011)

Hoe groot is de kans dat Vietnam Thailand voorbij streeft op de wereldmarkt?
De verwachting is dat zowel Vietnam als India Thailand in 2012 voorbij streven op de wereldmarkt, omdat de Thaise rijst te duur is. Bovendien doet de rijst uit die twee landen kwalitatief niet onder voor Thaise rijst.
Hoe wordt Hom Mali verbouwd?
Hom Mali groeit alleen in Kula Rong Hai velden in verschillende noordoostelijke provincies en kan alleen als hoofdoogst worden verbouwd omdat ze veel water nodig heeft. Zoals het gezegde luidt: Hom Mali wordt geplant op Moederdag (12 augustus) en geoogst op Vaderdag (5 december).

Wat is de gemiddelde bedrijfsgrootte?
Volgens Prasit Boonchuey, president van de Thai Farmers Association, is de gemiddelde bedrijfsgrootte 35 rai. (Bangkok Post, 28 juli 2012)
Waarom heeft de regering Yingluck het hypotheeksysteem weer van stal gehaald?
De regering zegt dat het systeem tot inkomensverbetering van de boeren leidt. Uit een onderzoek van de UTCC (University of the Thai Chamber of Commerce)  in augustus 2012 is gebleken dat de boeren er met het hypotheeksysteem voor rijst niet op vooruit zijn gegaan, ondanks de hoge prijzen die de regering betaalt voor de paddy. Dat voordeel valt weg door hogere prijzen van kunstmest, pesticiden, zaaigoed en de stijgende kosten van levensonderhoud.

Volgens het ministerie van Landbouw krijgen de boeren in de praktijk niet de voorgespiegelde prijs van 15.000 baht (witte rijst) en 20.000 baht (Hom Mali), maar 9.600 en 10.467 baht.
(Bron: Bangkok Post, 16 of 17 augustus 2012)
Democratisch parlementslid Warong Detwikrom zegt dat de boeren gemiddeld 10.500 tot 11.000 baht voor een ton witte rijst krijgen. (Bron: Bangkok Post, 17 oktober 2012)
Is het hypotheeksysteem een slecht systeem?
Nee, op zich niet. Aan het begin van het oogstseizoen, gaat de prijs van rijst naar beneden omdat boeren hun rijst zo snel mogelijk willen verkopen om hun schulden af te lossen en geld te hebben voor festiviteiten tijdens de boeddhistische vastentijd. Het is logisch dat bij een groot aanbod en een constante vraag de prijs die handelaren bieden, zakt.

Om deze reden hebben voorgaande regeringen (met uitzondering van Thaksin in 2004) de hypotheekprijs iets boven de marktprijs vastgesteld. Na het midden van het oogstseizoen of tegen het einde, gaat de prijs omhoog en dan kunnen boeren de rijst waarop ze een hypotheek hebben genomen, met een kleine rente terugkopen en met een aardige winst op de markt verkopen.
De huidige Pheu Thai regering heeft de oorspronkelijke bedoeling van het systeem de nek omgedraaid door prijzen te bieden die 40 procent boven de marktprijzen liggen. Er is geen enkele kans dat de marktprijs boven de hypotheekprijs uitkomt en geen enkele boer is dom genoeg om zijn rijst terug te kopen en met verlies op de open markt te verkopen. (Bangkok Post, 13 oktober 2012)
Loopt de kwaliteit van in silo’s en magazijnen opgeslagen rijst terug?
Wanneer rijst wordt opgeslagen in een ruimte die niet luchtdicht is, dan wordt de witte rijst geel en duikt de korentor op. De eerste 3 maanden loopt de rijst whiteness index terug van 51,5 naar 49,4 procent en het aantal korentorren bedraagt gemiddeld 23,2 per kilo. Na 6 maanden is de witheidsgraad teruggelopen naar 49 procent en het aantal torren toegenomen tot 90 per kilo.
(Bron: een studie van het TDRI, geciteerd in Bangkok Post, 15 oktober 2012)
Hoeveel kosten maakt een boer gemiddeld per rai? Waaruit bestaan die?
De productiekosten per rai bedragen 4.982 baht. Daarvan wordt 16 tot 18 procent besteed aan chemische kunstmest. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)

Andere bronnen noemen bedragen van 8.000 tot 10.000 baht.
Hoeveel geld  besteedt Thailand aan R&D (research and development)?
 In het fiscale jaar 2012-2013 (1 oktober-30 september) krijgt het Rijst Department, dat verantwoordelijk is voor de research naar rijstvariëteiten, 1,73 miljard baht oftewel 2,37 procent van het budget van het ministerie van Landbouw. Minder dan 200 miljoen baht van dat bedrag gaat naar R&D. Als gevolg daarvan kan de afdeling minder dan 100.000 ton kwaliteitszaad leveren, wat 10 procent is van de totale jaarlijkse behoefte aan zaad van boeren. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013) [Ik neem aan dat daarnaast ook particuliere bedrijven research doen, maar dit artikel vermeldt dat niet.]

Hoeveel rijst levert een ton paddy op?
Een ton paddy levert circa 660 kilo rijst op. In prijs uitgedrukt: in het hypotheeksysteem heeft een ton gepelde rijst 22.727 baht gekost of $742 en een ton Hom Mali 30.303 baht of $990. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)

Is Thaise rijst de beste rijst ter wereld?
Tijdens de World Rice Conference 2011 werd Paw San aromatische rijst uit Myanmar als de beste rijst beoordeeld en in 2012 Rumdul uit Cambodja. In het hypotheeksysteem worden boeren niet geprikkeld om aan kwaliteitsverbetering te doen, omdat de regering, zoals ze zegt, elke korrel opkoopt en ook nog eens tegen prijzen die 40 procent boven marktprijzen liggen. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)

Wat zegt de regering over het hypotheeksysteem?
Het National Rice Policy Committee verspreidde in 2012 500.000 brochures waarin de bevolking wordt uitgelegd waarom het systeem boeren ten goede komt. Puntsgewijs:

> Het inkomen van de boeren neemt met 184 miljard baht toe.
> Zelfs de boeren die niet aan het programma deelnemen, profiteren ervan want de marktprijzen gaan omhoog. In 2012 ging de gemiddelde prijs van witte paddy met 1.900 tot 3.000 baht omhoog naar 9.900 tot 12.000 baht per ton en van Hom Mali met 3.000 baht naar 15.000 tot 16.000 baht per ton.
> Het programma heeft tot doel een einde te maken aan de armoede van zo’n 4 miljoen agrarische huishoudens die gemiddeld 24.795 baht per familie van 4 personen per maand verdienen.
> Boeren lijden onder de hoge productiekosten van 4.982 baht per rai.
> Uit verschillende peilingen blijkt dat 60 procent van de boeren tevreden is met het systeem. (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)
Wat zegt een tegenstander?
Valit Charoensombat, een boer die ook de leiding heeft over een centrum in Ratchaburi dat gemeenschappelijke rijstproductie propageert:

> Het wordt tijd dat er een eind komt aan populistisch beleid dat boeren verwent.
> Boeren hebben hulp nodig bij het verbouwen van rijst op duurzame wijze.
> Boeren willen gemakkelijker toegang tot kredietfaciliteiten zodat ze niet tegen hoge rentes geld hoeven te lenen bij ondergrondse financiële bronnen.
> Ze willen dat de regering financiële steun verleent zodat ze veilige en groene oogsten kunnen produceren waarbij minder chemicaliën worden gebruikt, want die zijn een gevaar voor hun gezondheid en die van hun gezin.
> Valit betwijfelt of veel van de 3,7 miljoen boeren nu een beter leven hebben. ‘De regering moet hen netten geven, geen vissen.’ (Bron: Year-End Review, Bangkok Post, 2 januari 2013)
Hoeveel rijst wordt er geconsumeerd in Thailand?
Het Thailand Development and Research Institute schat dat de jaarlijks rijstconsumptie tussen de 10,4 en 10,7 miljoen ton ligt. (Bron: Bangkok Post, 4 februari 2014)

Hoeveel rijstboeren zijn er?
Thailand telt 17 miljoen boeren; ze vormen 43 procent van ’s lands arbeidspotentieel en 24 procent van de bevolking. (Bron: Bangkok Post, 16 juli 2014)
Hoeveel rai wordt met rijst verbouwd?
De landbouwgrond die wordt bewerkt, beslaat 149 miljoen rai. Hiervan wordt 70 miljoen rai gebruikt voor de verbouw van rijst. Van die 70 miljoen rai is 43 milljoen rai geschikt of redelijk geschikt voor de rijstverbouw. De rest is minder geschikt of ongeschikt. Er zouden andere gewassen met een hogere opbrengst op verbouwd moeten worden. (Bron: Bangkok Post, 16 juli 2014)
Hoeveel kost het produceren van een ton rijst?
De kosten van Thailand’s rijstproductie bedragen 9.266 baht per ton, veel hoger dan de 4.000 baht in Myanmar en 5.000 baht in Vietnam. Daarom kunnen Thaise boeren en Thaise rijst maar moelijk concurreren op de wereldmarkt en daarom ook verdienen de boeren zo weinig. (Bron: Bangkok Post, 16 juli 2014)
Hoe vaak wordt er geoogst?
In geïrrigeerde gebieden tweemaal per jaar, soms zelfs driemaal. De hoofdoogst, die goed is voor 70 procent van Thailand’s jaarlijkse rijstproductie, wordt van september tot februari verbouwd. Een tweede of droge seizoen oogst (off season) meestal van maart tot augustus. (Bangkok Post, 9 juli 2015)
Openstaande vragen
Hoe wordt de marktprijs bepaald?

Hoe laat de boer zijn keuze weten?

  • Trackback are closed
  • Comments (0)
  1. No comments yet.